pundit's profileรักสนุกPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
26 December ไร้สาระเซงๆยังไงไม่รู้
ช่วงสอบ
ไม่ค่อยได้ตั้งใจอ่านหนังสือเลย
เมื่อวันอาทิตย์ อิฝน อิเมย์ชวนไปเที่ยวปีใหม่
กูก้อดีใจ จาได้เจอพวกแม่ง
แต่แล้วก้อเป็นได้แค่แผนการที่ต้องล้มเลิกไป
ปรากฏว่าพวกฝนติดสอบ
เลยมาเที่ยวไม่ได้
ก้อเลยอดไป
อาทิตย์ที่ผ่านมาก้อม่ะค่อยมีไร
ได้คุยกับเพื่อนๆเก่ามากขึ้น
ตุลย์ รายนี้ไม่ได้ติดต่อเลยมาเป็นเวลาเกือบปี ก็มีโอกาสได้คุยกัน
แอม นานๆที อิแอมจาโทรมา แต่ก็ดี กำลังคิดถึง
บุ๊ค ก็ไม่ค่อยได้คุยเท่าไหร่ช่วงนี้
เพิ่ม ทั้งที่อยู่หอเดียวกัน แต่เพิ่งได้เห็นหัวมันเมื่อวานนี้
แอบเหงา คิดถึงเพื่อนๆจัง
คิดถึงสมัยก่อน
ตอนที่เรียนด้วยกัน
เที่ยวด้วยกัน
อยากกลับไปจังเลย
ช่วงเวลาเหล่านั้น
วันที่ 18 เดือนมกราคม
ใครจะไปค่ายวิทย์กับที่โงเรียนป่าว
ถ้าใครจาไปก้อโทรไปหาป้าฟาด้วยนะ
ไม่ก้อบอกเราก้อได้
เดี๋ยวติดต่อป้าฟาให้
รู้สึกมิวจาไปนะ
ส่วนไอ้เสี่ยก้อไม่แน่ใจว่ามันจาไปป่าว
พจน์ก็ยังไม่แน่
ส่วนกุคงไม่ไปแหละ
ไปนอนและ
22 December ................เกรดออกครบแล้วแหละ
แย่ๆๆ
มองไปทางไหนก็เจอคนเครียดๆๆ
กูก้อเลยเครียดไปด้วยเลย
คิดไม่ถึงว่ากูจะเรียนแย่ขนาดนี้
แต่เทอมนี้กูจะต้องพยายามมากขึ้น
ไม่งั้นคงไม่ได้เรียนต่อที่นี่แน่ๆเลย
ก้อไม่รู้เหมือนกันว่าชอบวิดวะตั้งแต่เมื่อไหร่
รู้แต่ตอนเอนท์ก้อเลือกๆไปอย่างงั้น
ตามใจคุณพ่อคุณแม่
ก้อเลยไม่ค่อยตั้งใจเรียนเท่าไหร่
จนเกรดออกมาเน่าๆๆ
ช่วงเทอมแรกก้อยังไม่ค่อยชอบหรอกนะ
แต่ก้อเรียนๆไป
มีเพื่อนๆที่กูรัก
มีรุ่นพี่ที่คอยแนะนำ
จนกูเริ่มชอบวิดวะซะงั้น
รู้สึกอยากเรียนให้จบ
แต่ก้ออาจจะสายไปแล้ว
เมื่อสองวันก่อน
เกรดตัสุดท้ายออก
กูผ่าน
แต่
เพื่อนกูหลายคน
ไม่ผ่าน
มันรู้สึกแบบตอนที่กูผ่าน***โคตรดีใจเลย
แต่พอรู้ผลเพื่อนไม่ผ่าน***กูก้อเครียดแทน
ตอนนี้ก้อดูมันเครียดๆกันไป
แต่กูอยากให้เพื่อนๆกูแม่ง
เรียนอยู่กับกูอย่างนี้ไปเรื่อยๆ
ไม่อยากให้มันหรือกูต้องระเห็ดระเหินเดินออกจากมหา'ลัย
ตอนนี้กูต้องเริ่มวางแผนการเรียนใหม่
กูต้องทำให้กูอยู่รอดให้ได้
แล้วก้อขอบคุณเพื่อนๆหลายๆคนนะ
ที่คอยโทรเช็คกู
โดยเฉพาะอิฝน
ขอบใจจริงๆนะ
เกรดกูออกทีไรโทรมาให้กำลังใจกูตลอด
ไว้วันหลังจาเลี้ยงเหล้า***อิอิ
วันนี้ก้อบ่นมาเยอะแล้ว ต้องไปอ่านหนังสือก่อนและ
ขอให้กูอยู่รอดต่อไปด้วยเถิด...สาธุ!!!!
************************
เมื่อสาร์ที่แล้วแอบเที่ยวมา
มันส์มากมาย
รัชดาซอย 4
สักวันคงได้ไปอีกแหละ
*******************************
ปล. >>>ฝน กูรักมึงว่ะ ไม่ต้องห่วงกูนะเว้ย กูจาพยายามว่ะ
ตั๊กด้วย เราจาพยายามนะ
แล้วก้อแอมอีก ขอบใจสำหรับ sms ดีๆก่อนนอน
ผึ้งกับบุ๊ค ที่โทรมาคุยด้วยตอนที่กูเหงา
นุ่น วันนั้นดีใจจังที่นุ่นแวะมาหา
เมย์ กิ๊ง ปีใหม่เจอกัน กุจาพยายามว่างสำหรับพวกมึงนะ
กุ้งด้วย กูว่าสถานการณืกูกับมึงแย่พอกันว่ะ กูจาพยายาม มึงก้อด้วยนะเว้ย
12 December ทุกสิ่งที่ทำมันดีหมดแหละไม่รู้เป็นไรขณะที่กุกำลังเหงา
ไม่มีอะไรทำ
ประมาณว่าว่างจัดน่ะ
กุก็ได้นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย
แบบไร้สาระกันเลยทีเดียว
แต่กุก็คิดได้นะว่า
ทุกสิ่งที่กุได้ทำไปแล้วนะ
มันเป็น"สิ่งที่ดีที่สุด"
เพราะอะไรน่ะเหรอ
เพราะมันทำให้เราได้ทำไปแล้ว
ได้รู้แล้วว่าทำมันไปแล้วจะเกิดผลยังไง
ถือซะว่ามันเป็นบทเรียน
แม้มันอาจจะป็นบทเรียนที่เจ็บปวด
ที่ผิดพลาด แต่ก็ทำให้เรารู้ว่า
อย่าได้ทำมันอีกเพราะมันผิดพลาด
และถึงแม้จะทำมันอีก
เราก็ได้เรียนรู้แล้วว่าเราควรจะแก้ไขมันยังไง
หลายคนที่เข้ามาอาจคิดว่ากุเป้นอะไรมากมายหรือป่าว
กุสติดีหรือป่าว ที่เข้ามาเสปซก็เพื่อบ่นๆๆๆอะไรไร้สาระ
แต่กุก็ขอบใจนะที่อุตส่าห์เข้ามาอ่าน สิ่งที่กุระบายเอาไว้
วันนี้กุคิดถึงเพื่อนๆของกุจังเลย
คิดถึงวันคืนเก่าๆ ที่กุเคยมีความสุขมากมาย
คิดถึงสมัยมัธยม ที่เป้าหมายการเรียนของกุคือเพื่อน
ไม่ใช่เป้าหมายการเรียนคือสอบผ่านเหมือนตอนนี้
ตอนก่อนกุไม่ต้องอ่านหนังสือก้อสอบผ่าน
แต่เดี๋ยวนี้อ่านแทบตายได้แค่ D
ตอนก่อนกุคุยในห้องเรียนอาจารย์ดุกุ
เดี๋ยวนี้กุคุยในห้อง เพื่อนกุเนี่ยแหละที่ดุกุ
ตอนก่อนกุไม่เข้าเรียน อาจารย์คอยตาม
แต่เดี๋ยวนี้กุไม่เข้าเรียน ก้อเรื่องของกุ
คิดแล้วก็อยากกลับไปวันคืนเก่าๆจัง
แต่มันคงเป็นไปไม่ได้แล้ว
มหาวิทยาลัยมีคนมากมาย
แต่สุดท้ายเหมือนมีกุที่อยู่เพียงลำพัง
เพราะคนมากมายเหล่านั้น
เค้าก้อเป็นแค่คนที่ผ่านไปผ่านมา
เพื่อนแท้ในมหาวิทยาลัยน่ะเหรอ
หายากกว่าสมัยมัธยมมากมาย
แต่ตอนนี้กุก้อเจอแล้วแหละ
คนที่คิดว่าเป็นเพื่อนแท้กับกุ
แต่ก่อนกุเกลียดคนที่สูบบุหรี่มากมาย
แต่เพื่อนแท้ของกุเค้าก็สูบบุหรี่
ซึ่งตอนแรกกุก็ไม่ชอบ
แต่นิสัยอย่างอื่นมันก็ดีกับกุอ่ะ
มันเคยชวนกุลองสูบบุหรี่
กูก็ปฏิเสธ
แล้ววันนึงมันก็กล่อมกุสำเร็จ
กุบอกมันว่าจาลองสูบบุหรี่
แต่มันกลับห้ามกุ
มันบอกกุว่าอย่าเลย
ติดแล้วเลิกยาก
แถมดูดแล้วเปลืองตังค์
ตายเร็วอีกต่างหาก
กูซึ้งเลย
แม่งเพื่อนแท้กูแน่ๆ
เบลล์ มึงจำได้ป่าว มึงแหละที่ชวนกุดูด แล้วสุดท้ายก็ห้ามกุไม่ให้ลอง
อ้วน ตอนกุกระเป๋าตังค์หาย มึงเอาเงินที่มึงมีติดตัวให้กุครึ่งนึง ทั้งที่เงินมึงจาไม่พอค่ารถ แม่งโคดซึ้งเลย
ตั้ม ตอนที่กุเถียงมึงไม่ได้ แล้วกุก้องอนมึง ทั้งๆที่มึงไม่ผิด แต่มึงก้อง้อกู thank นะเว้ยๆๆ
ดิด ชวนกุเข้าเรียนประจำ แม้จาชอบเหน็บแนม แต่ก้อเหน็บเพื่อให้กูได้ดีอ่ะ กูจะต้องเรียนให้จบเว้ย สัญญา
เบิร์ด มึงโคตรใจเลยอ่ะ มีตังค์เท่าไหร่ เลี้ยงเพื่อนหมด จนค่ารถกลับบ้านจาไม่มีเอา นับถือๆ
โน ดีกับเราเหลือเกิน ทำให้เรมั่นใจทำอะไรขึ้นเยอะ แค่คำว่า ทำไปดิ
ปั่น นี่ก้อขาเมา แล้วอ้วก แต่ก้อเป็นพื่อนที่ดีมาๆคนนึงเลยแหละ กูรู้ถ้ากูเดือดร้อน มึงไม่ทิ้งกูแน่นอน (ช่ายป่ะ)
สิน แม้มึงจาไม่มาเรียนแล้ว แต่กุก้อห่วงมึงเสมอนะ กุจำได้ ตอนกุเมา มึงเปนคนลากกุไม่ให้กุเรื้อน
แนนซี่ แม้เราจาเพิ่งได้คุยกันอย่างจิงจัง แต่เราก็รู้นะเว้ยว่าแกเปนห่วงเรา
แล้วเราก็เป็นห่วงพวกแกทุกคนเลยด้วย
สัญญาเลยว่าไม่ว่าเราจายังเรียนที่เดียวกันหรือไม่
ถ้าวันนึงเราพลาดขึ้นมา แล้วโดนออก
เราจาไม่เสียใจเลย ที่เสียเวลาเรียนไป
เพราะมันไม่ใช่แค่บทเรียนในห้องเรียนเท่านั้น ที่เราได้เรียน
แต่มันเป็นบทเรียนชีวิตของเราเลยนะ
เราได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน เรียนรู้ที่จะปรับตัวเข้าหากัน
แล้วได้เรียนรู้มิตรภาพดีๆที่ได้รับจากพวกแกอ่ะ 11 December ซวยสุดๆเคยมั้ยที่รู้สึกดีกับคนๆนึง ที่เค้าเข้ามาในชีวิตเรา
เข้ามาพูด เข้ามาคุย เข้ามาดูแล เข้ามาห่วงใย
จนใจเราเผลอให้เค้าไปแล้ว แล้วอยู่ๆวันนึง
เค้าก้อบอกกับเราว่า เราเป็นพี่น้องกันเถอะ
เค้าไม่อยากทำให้เราเสียใจ เค้าไม่ดีพอ
อะไรประมาณนี้ ช่างคลาสสิคเหลือเกิน
ประโยคแบบนี้ แต่มันก้อเป็นเรื่องจริง
คนที่โดนแบบนี้ก็เศร้ากันไป......
แต่ก้ออย่างว่าแหละ ความรัก มีทั้งสุข
มีทั้งทุกข์ ช่วงที่รักอะไรก้อดีไปเสียหมด
แต่ตอนนี้แม่งอะไรๆก้อ "เหี้ย" ซะงั้น
ต่อไปนี้กูจะไม่รักใครง่ายๆอีกแล้ว...
แล้วกูก้อจะไม่รักใครมากกว่ารักตัวเองด้วย
...........................
เมื่อไหร่เกรดกูจาออกครบวะ เบื่อจารอแล้ว
จาได้เตรียมตัวเลย ว่ากูจาติด warn 1
ขี้เกียจจะรอแล้วโว้ย ทำไมแม่งเรียนยากจังวะ?
ชีวิตช่วงนี้แย่ๆจังเลย ทั้งเรื่องเรียน รัก เงินก้อเริ่มขาดมือ
เหอๆๆ ส่งท้ายปีเก่าด้วยความซวยสุดๆในชีวิตกันเลยทีเดียว
แต่ไม่เป็นไร ปีหน้า อะไรๆ ก้ออาจจะขึ้น อะไรมันจาแย่ไปหมด
ไปก่อนดีฝ่า อยากร้องไห้จิงๆเลย เครียดโว้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 09 December เปลี่ยนแปลงตัวเอง“ประตูแดงกำแพงเหลืองอันเขื่องไข
คือมหาวิทยาลัยคนกล้าหาญ
โดมดินสอขีดเส้นเน้นตำนาน
คอยขับขานคุณค่ามหาวิทยาลัย ”
รับรู้...เรื่องราวคราวยังเด็ก
ตั้งแต่เล็กมุ่งเรียนเพียรฝักใฝ่
อยากเป็นหนึ่งในตำนานอธิปไตย
จึงก้าวข้ามความเขื่องไขได้เข้ามา
แผ่นดินแคบแค่เดินครบแต่อบอุ่น
กลิ่นยังกรุ่นด้วยนิยามสนามหญ้า
เป็นกำลังของชาติตลาดวิชา
แผ่นดินโดมจึงทรงค่ากว่าแดนใด
…แต่วันนี้ไม่อย่างนั้นที่ฉันเห็น
ลูกโดมเน้นความสิ้นเปลืองเป็นเรื่องใหญ่
ใครจะทุกข์ใครจะทนไม่สนใจ
ข้าเลิศหรูอยู่ได้...นั่นเพียงพอ
หมดยุคแล้วเรื่องตำนานการต่อสู้
ใครเรียนรู้หลีกเร้นย่อมเป็นต่อ
กับอำนาจต้องนอบน้อมต้องยอมงอ
กับคนยาก...ก็ขี่คอมันต่อไป
โดมดินสอ...เคยจารึก...ด้วยหมึกเลือด
แม่โดมเดือดด้วยวิญญาณแห่งการให้
แต่วันนี้ลูกแม่นั้นมัน “จัญไร”
ห่วงแต่ตนไม่สนใครในสังคม
ไปเจอมาแหละ รู้สึกว่ามันโดนยังไงไม่รู้ ประมาณว่ามหาวิทยาลัยแห่งนี้ มันช่างมีตำนานที่แสนยิ่งใหญ่ รุ่นพี่ของเราช่วงสมัยแรกเริ่มมหาวิทยาลัย เค้าลำบาก เค้าต่อสู้ เพื่อประชาชน แต่เราอ่ะ (หมายถึงนักศึกษาปัจจุบันนี้อ่านะ) วันๆก็เอาแต่เรียน ไม่ก็เที่ยวเฮฮาไปวันๆ ไม่เห็นจะมีอะไรที่ทำเพื่อประชาชนอย่างแท้จริง อย่างที่ธรรมศาสตร์ควรจะทำเพื่อประชาชน ชีวิตความเป็นอยู่ก็ช่างสุขสบาย (เอาชีวิตตัวเองเป็นตัวอย่างนะ) วันๆเราก็ตื่นสาย เรื่องเรียนเช้าน่ะเหรอ ลืมมันไปได้เลย ไม่เคยมีในหัวสมอง ฝันไปหรือป่าว? ที่จะให้เราตื่นมาเรียนตอนเช้า พอตื่นมาแทนที่จะรีบไปเรียน(แม้มันจะสายแล้วก็ตาม) ก็ไปทานข้าว แถมยังนั่งเหล่คนที่เดินผ่านไปผ่านมา ปล่อยเวลาให้เดินผ่านไปอย่างไร้สาระ กลางวันก็ไปเข้าเรียน ซึ่งก็แทบไม่ได้ตั้งใจเรียน มัวแต่คุยสัพเพเหระกับเพื่อนๆ จนรู้สึกว่าเรียน 5% คุยสัก 95% แล้วอย่างนี้ จะเรียนไปเพื่ออะไร พอตกเย็น ก็ไปหาอะไรกินกันกับเพื่อนๆ ถ้าวันไหนครึกครื้นก็แ_กเหล้า ไม่เห็นจามีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ทำแต่เรื่องไร้สาระ ทำตัวจัญไรตามที่เขียนไว้ข้างต้นจริงๆ แต่เราคงไม่เป็นอย่างนี้ไปตลอดหรอก มันต้องมีสักวัน วันที่เราจะเปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งสำคัญ เปลี่ยนจากคนไร้สาระ เรียนไม่เอาไหน ผลาญเงินภาษีประชาชนไปวันๆ ที่สำคัญผลาญเงินที่พ่อแม่อุตส่าห์ลำบากแลกมันมาด้วยความยากลำบากมาให้เราได้ใช้อย่างสุขสบาย สักวันนั้นในเร็วๆนี้แหละ เราจะเปลี่ยนตัวเอง เป็นคนมีสาระ ตอนนี้เราเริ่มแล้วนะ เลิกดื่มเหล้า ดื่มเบียร์ แต่เรื่องเข้าเรียนนี่พยายามอยู่ และก็ไม่ปล่อยเวลาให้ผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์แล้ว เราเริ่มที่จะอ่านหนังสือในเวลาว่างๆ เหลือแต่เรื่องเรียนนี่แหละ ทำใจยากที่จะเข้าเรียนครบ
หลายคนอาจงงว่าไอ้เหี้ยแน็ตแม่งบ่นส้นตีนอะไร ก็กุอยากเปลี่ยนแปลงเว้ย อยากทำอะไรให้พ่อแม่ได้ภาคภูมิใจหน่อย ไม่ใช่เวลาเพื่อนพ่อแม่ถามว่าลูกเรียนเป็นไงมั่ง พ่อแม่ก็ได้แต่ตอบไปว่า ลูกติด เอฟ เทอมนี้จะพยายามแล้ว จะทำให้ดีที่สุด แต่ไม่รับประกันนะว่าจะยังติด เอฟ อยู่หรือป่าว คือกุบอกแล้วไง ว่ากุจะพยายาม อิอิ
ขอบคุณพ่อแม่ ที่ทำให้เรามีวันนี้ มีเงินใช้ไม่เคยขาด แม้หลายครั้งที่ลูกจะทำ ให้พ่อแม่ผิดหวัง แต่พ่อแม่ก็ยังคงรักลูกเสมอเลย
คุณป้าที่เข้าใจเสมอมา ไม่มีคุณป้าเป็นกำลังใจนี่ก็คงแย่เหมือนกัน คอยสนับสนุนเราทุกอย่างจริงๆ
พี่กวาง ที่ปรึกษาชั้นยอด ไม่ว่าเราจาทำอะไรผิดมา แค่บอกพี่กวางก่อน เดี๋ยวมันจะดีเอง พี่กวางแก้ปัญหาให้ได้(เกือบ)หมด
คุณอาที่ถามตลอดเลยว่าเป็นยังไงมั่ง ไหวไหม เรียนหนักหรือป่าว? จะสอบหรือยัง? แม้กระทั่ง ผอมไปนะ ทานเยอะๆหน่อย รู้สึกดีจิงๆกับคำพูดเหล่านี้
คุณย่า กัเงินค่าขนมที่แอบให้เป็นประจำ แม้เราจาปฏิเสธ แต่คุณย่าก็ยัดเยียดให้จนได้ ก็คุณย่ากลัวว่าหลานจะอดๆอยากๆ
แล้วก็เพื่อนๆ ทั้งหลาย ต่อไปกูจะปรับปรุงตัวแล้วนะเฟ้ยๆๆๆๆๆ
thank Ditz มากๆนะ ที่คอยจ้ำจี้ให้ไปเรียนทุกวี่ทุกวัน แต่เทอมที่แล้วกูไม่ฟังมึง เลยติด F เลย
กวาง ที่คอยเช็คชื่อให้อยู่เรื่อยๆ ตอนที่กูโดด
เบล แม่ง เป็นคนที่เวลากูโมโหใครแล้วไม่รู้จาลงที่ใคร ลงที่เบลได้ตลอดเลย แถมมึงไม่เคยโกรธด้วย
ตั้ม เพื่อนที่ช่วยให้กูได้ลับฝีปากบ่อยๆๆๆ แม่งเถียงกับมึงแล้วสะใจยังไงบอกไม่ถูก
อ้วน เพื่อนที่ตามใจกูมากมาย ดีกับกูเหลือเกิน จาทำอะไรก้อช่วยทำเสมอ
ตอนนี้กูกำลังเปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งสำคัญ
เพื่อให้กูมีชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเดิม
และเพื่อคนที่กูรักด้วย
04 December อาทิตย์นี้มาอัพล่าช้าอาทิตย์ที่ผ่านมา ก้อม่ะมีอาไรมาก
ที่มหาลัยมีกิจกรรมแทบทุกวี่ทุกวัน
เริ่มจากวันจันทร์ วันนี้ไปเรียนติว 120
เจอเชียร์ด้วย อิอิ แต่เพื่อนเชียร์ดูแล้ว
ม่ะค่อยจาเปนมิตรเท่าไหร่ ช่างเหอะ
ตอนเย็นก้อไปเดินตลาดนัด หาของกิน
ก้อไปพบกับกลุ่มเดกเจซี ซึ่งจัดงาน
เปิดตัว โดมชาเเนล มีเชียร์กับพี่ฟอยส์
เปนพิธีกรอ่า อิอิ งานเค้าก้อดีนะ อิอิ
วันพุธมีฟุตบอลประเพณีคณะเรากับเอสไอ
ก้อไม่ค่อยยิ่งใหญ่อะไร เซงๆด้วย ไม่มีคน
ไปดูด้วย แย่จัง วันพฤหัสก้อมีเปนบาส
ซึ่งก้อดูเงียบงัน ไม่ค่อยมีคนไปเชียร์
วันศุกร์ตูก้อกลับบ้านแล้ว อาทิตย์นี้ไม่
รู้จาอัพอะไร ไว้คราวหน้ามาอัพรูปงาน
เปิดตัวเสื้อเชียร์ของ ฬ ด้วย วันนี้เนตอืด |
|
|
