pundit's profileรักสนุกPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    28 May

    กลิ้งเกียร์ ทรหด อดนอน

    เหนื่อยโว้ย!!!!!!
    งานกลิ้งเกียร์ปีนี้ ถือเป็นงานแรกที่พวกเราได้รับผิดชอบกันเองเต็มๆ
     
    เลยเกิดข้อผิดพลาดมากมาย
    ขออภัยละกัน หุหุ
     
    เริ่มจากการประชุมงาน ก็มีบ้างที่เราแอบอู้ แอบโดด ซึ่งก็ไม่ตั้งใจ
    แต่มันขี้เกียจ ขอโทดจิงๆ
     
    ตอนเช้าวันที่ 26 เราก็ตื่นแต่เช้าเลย ทั้งๆที่นอนดึก
    เพราะว่าต้องชดเชย ที่ไม่ไปช่วยจัดงาน
     
    ก็ไปเจอน้องใบเตยบนรถ แล้วก็น้องอีกคน โทดทีนะ จำชื่อไม่ได้
    ก็ไปถึงคณะ ก่อน 8 โมงเล็กน้อง น้องๆก็เริ่มทยายมากัน
     
    เราก็พาน้องใบเตยไปกดตังค์ แล้วก็เอาเงินไปฝากให้แบงค์กี้ด้วย
    ก็ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกจะเจอเบิ้มด้วย
     
    พอกลับไปถึงคณะ ก็เริ่มลงทะเบียน จัดน้องเข้าตามบ้านต่างๆ
     
    ก็เริ่มมีปัญหาเลย
     
    คือการล๊อกน้อง
     
    ก็ขอโทษเพื่อนๆ ที่อาจทำให้หลายๆคนไม่พอใจ ขอโทษเจงๆนะ
     
    แล้วก็สันทนาการกับน้องๆในบ้านกันเองนิดหน่อย
    แล้วก็ทานข้าว กับข้าวเห่ยมากๆ น้องบ่นกันเป็นทิวแถว
     
    จากนั้นก็เริ่มออกเดินไปฐานต่างๆ
     
    เริ่มด้วย.. ฐานโยธาฯ ก้เป็นให้เดินลงบ่อน้ำ แต่เราไม่โดนลง แอบเนียน ฮิฮิ กะจะไม่เปียก
     ข้ามฝั่งเพื่อไปทำพิธีไหว้หมวกชองรุ่นพี่ที่เสียชีวิตไป
    ซึ่งตอนหลังเฉลยว่าพี่เค้าแกล้งอำเรื่องหมวกเฉยๆ
     
    ฐาน เคมีฯ ก็ให้พี่ไปนั่งตากแดดรอน้องคลานลอดเชือก แล้วก็มีพี่ฉีดน้ำใส่เป้าน้องผู้ชาย
    เห็นกันเลยว่าใครใหญ่ ใครเล็ก หุหุ แล้วพอคลานเสร็จก็ดื่มน้ำ
    ผัดปั่นผสมเม็ดแมงลัก มันจะขมๆอ่ะ ก้ถูกพี่ Tok อาเจียนใส่เต็มเสื้อเลย
    เม็ดแมงลักติดเต็มเสื้อเลยไปล้าง เปียกเลย หุหุ
    แอบหิวน้ำด้วยเลยขอน้ำพี่เค้ากิน ปรากฏว่า ได้น้ำเกลือมา
    แต่ด้วยสปิริต ก็กินหมดเกลี้ยง อิอิ
     
    ฐาน อุตฯ  ก็ลอดเชือกอีก แต่ใต้เชือกเป็นลุกตาล เหม็นมากมายแล้วก็โดนทาหน้าเละเทะเลย
    มีเป่าแป้งด้วย แล้วก้เกมส์ปิดตาไล่บีบลูกโป่งที่แขวนไว้ที่เป้าผุ้ชาย
    หุหุ ถ้าพลาดขึ้นมาก็สนุก ๆ  
    แล้วก็เอาลิปสติ๊ก เขียนหน้าน้องๆกันหนุกหนาน
     
    ฐาน เครื่องฯ  ก็ลอดวุ้มทแคบๆ แบบให้สวนกันไปอ่ะ แล้วพี่ก็แกล้งจุดประทัดให้เสียงดังๆ
    อิอิ แล้วก็คลานลอดเชือกอีกแระ อย่างกับเรียน รด แล้วก้ไปหาเหรียญ
    เสร็จแล้วก็ลงน้ำครำ เหม็นมากๆ สกปรกสุด
    ฐานนี้น้องโดนหินบาดกันเป็นทิวแถว แต่ก็ยังมีสปิริตที่จะเล่นกันอยู่
     
    ฐาน ไฟฟ้า ลุยโคลนกันเลยทีเดียว  ให้น้องๆ ไถนากันไป
    ส่วนพี่ๆก็เป็นซุปเปอร์แมน เละไปตามๆกัน
    ฐานนี้ พี่โบ ขาเป็นแผลแนวยาว เพราะไถลโดนหินบาด
     
     
    ฐาน คอมฯ  เล่นเหมือนเกมส์นึงในอัจฉริยะข้ามคืน
    คือให้คนหน้าพูดได้แต่มองไม่เห็น คนหลังมองเห็นแต่พูดไม่ได้ คนกลางก็ทำไรไม่ได้เลย ส่วนพี่ ก็ดดนปิดตา
    ให้น้องๆเดินหาเรา แถมจะเอาน้ำสีป้ายหน้าอีก ดีนะที่ไหวตัวทัน เอามือปิดหน้าไว้
    ทีมชนะก็ได้รางวัลไป หุหุ เป็นเกมส์อีกเกมส์ให้ผุ้หญิงเอาไข่ดิบวนรอบของกางเกงผุ้ชาย
    โดยให้ผู้ชายปิดตา ปรากฏว่ามีน้องคนนึงทำไข่แตก อิอิ ขำกันใหญ่เลย
     
    ฐาน TEP TEPE  ก็เอาเม็ดแมงลักมาใส่ผม เละกันไปตามๆกัน แล้วก็
    เกมส์ปั่นจิ้งหรีด ก็มึนหัวกันไป ดีที่เราไม่ได้เล่น
    หุหุ แถมไม่โดนเม็ดแมงลักด้วย 555+
     
    ฐานพี่ปีสูง ก็เป็นเกมส์ส่งขวดโดยใช้ขา ต่อๆกันไป หนุกหนาน แต่ก็แอบโหด
    ทีมเราแพ้ ก็เลยโดนลงโทษ ส่งตัวแทนผู้ชายไป ก็เลยโดนด้วย
    ก็ให้จับคู่เป่ายิงฉุบ คนแพ้ ถิดเสื้อนอน แล้วพี่ก้เอานมละเลงบนตัว
    แล้วคนชนะก็ถอดเสื้อมาผูกตา แล้วก็เลีย เสียวได้ที่เลย หุหุ
     
    จากนั้นก็เดินกลับไปอาบน้ำ แต่เราแอบชิ่งไปอาบน้ำที่หอ ดิว
    แถมนอนตากแอร์ สักพัก ค่อยกลับมาดูน้องต่อๆ ซึ่งก็ปล่อยน้องกินข้าวกันแล้ว
    เราก็เลยกินด้วย ตามด้วยคอนเสิร์ตของพี่ โมทย์ พี่ โรส
    ซึ่งก็เป็นแบบอคูสติก สบายๆ 
     
    ตามมาด้วย  ประกวดดาวเดือน คำถามเหี้ยๆ อีกนั้นแหละ
    ดาวปีนี้คือน้องคุ้กกี้ ส่วนเดือน ชื่อแซนมั้งจำไม่ได้ หุหุ
     
    แล้วก็มีเฉลยพี่เนียน ซึ่งมีเยอะมากๆ
    รุ่นพี่ปี 2 บางคนยังดดนหลอกด้วยเลย
     
    แล้วก็เป็นพิธีการประจำปีที่มีทุกปี และมีแค่ปีละครั้งเดียว
     
    จากนั้นก็พาน้องขึ้นมายังโถงชั้น 4 ส่วนพี่ๆก็กล่าวยินดีกับน้องๆที่แอดมิดติด
    แล้วก้บูมน้อง
     
    ลงมาก็เป็นคอนเสิร์ตเลย
    มันส์กันยันตี 2
     
    แต่หลัง ตี 2 คือความซวยของรุ่นพี่ มีน้องๆหายไปหลายคน
     
    กว่าจะตามหาน้องเจอ กว่าจะประชุมปัยหา ก็ ตี 4
     
    ...ขอบคุณนะ คนที่มาห่มผ้าให้เราอ่ะ ขอบคุณจิงๆ
     
    ตอนเช้าตื่นมาก็ลงมาทานข้าวต้ม
     
    เสร็จแล้วเลยได้รุ้ว่าข้าวไม่พอ น้องบางคนไม่ได้กิน บ้านเราเลยให้เปาซื้อขนมปังมาให้น้องแทน
     
    ระหว่างทานข้าวต้ม มีน้องคนนึงทำมือถือตกที่บ่อน้ำด้วย แต่ไม่มีใครลงไปเก็บให้ เพราะมันลึก หุหุ
     
    แล้วก็สันทนาการรอข้าว แกล้งน้องบิ๊กซะ จนรู้สึกผิดเลยกุ
     
    โทดทีนะน้องนะ
     
    หลังทานข้าวก็ขึ้นไปดูรุป แล้วก็กล่าวปืดงาน ซึ่งก็ซึ้งดี
     
    ลงมาสันทนาการใหญ่ เต้นกันส่งท้าย แรงจนปวดเนื้อ ปวดตัว
     
    แล้วก็บูมส่งน้องกลับ หมดเสียงเลย... รักน้องมากๆๆๆ
     
    แล้วน้องก็มาไหว้ลา บางคนมาขอบคุณ ก็ซึ้งๆ น้ำตาจะไหล เพราะมันเหนื่อย แต่คุ้มจิงๆ
     
    แล้วก็ประชุมงาน + ทานข้าวร่วมกัน ก็ขอโทดกันไปมา ก็ดีๆ
     
    มีคำพูดนึง โดนใจมากๆ
     
    " ปีที่แล้ว ไม่มีใครมาช่วยงานกันเลย แต่ปีนี้ ทุกคนมากันเยอะมากๆๆๆๆ
    ไม่ผิดสัญญาที่รุ่นเราเคยให้กันไว้
    ว่าเราจะไม่ทอดทิ้งกัน เราจะรักกันตลอดไป"
     
    จำกันได้มั้ย??
     
    ว่าเราสัญญากันตอนวันไหน
     
    คิดทบทวนดูละกัน
     
    ก็อยากให้ทุกคนช่วยกันอย่างนี้ตลอดไป
     
    แล้วก็ขนหมอน ผ้าห่ม กลับ ซึ่งเหนื่อยๆๆๆ
     
    ตอนกลับบ้านฝนตกอีก เปียกไปหมด
     
    หงุดหงิดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    พุ่งนี้ 5 โมง ประชุมนะครับ วิดวะ มธ
     
     
     
    ห า ก พ ว ก เ ร า ร ว ม ใ จ
    จ ะ มี ใ ค ร เ ที ย ม ทั น
    ห า ก ฟั น เ ฟื อ ง ร ว ม กั น
    เ ค รื่ อ ง จั  ก ร สั ง ค ม ห มุ น ไ ก ล
     
    ห มุ น ไ ป ท า ง ข้ า ง ห น้ า
     พั ฒ น า  ช า ติ ไ ท ย   จั บ มื อ กั น  ก้ า ว ไ ป   ก้ า ว ไ ป ..
     
     ลู ก แ ม่ โ ด ม   สี เ ลื อ ด ห มู
    เ ร า เ ชิ ด ชู อ ยู่ ใ น ใ จ
    ช่ อ ยู ง ท อ ง พ ริ้ ว ป ลิ ว ไ ป
    ร ว ม ด ว ง ใ จ   ช า ว เ ห ลื อ ง แ ด ง   แ ข็ ง แ ก ร่ ง เ ท่ า ใ ค ร ๆ
     
    วิดวะธรรมศาสตร์
    ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
    23 May

    อดไปทะเล

    วันเน้นอนอยู่บ้านทั้งวันเลย และขณะที่กุกำลังอัพเสปซอยู่ ก็นึกขึ้นได้ นัดอิหมูเมย์ไว้นี่หว่า ว่าจะไปบ้านมัน เหอๆ ช่างเหอะ
    ตอนที่กุกำลังนอนเพลินๆ เสียงโทรศัพท์กุก็ดังขึ้นมา เป็นอิหมูเมย์ชวนไปเที่ยวทะเล อยากไปๆๆ แม่ง คอนเฟิร์มกันหลายคนแล้ว
    กุจะเปลี่ยนวันก็ไม่ได้ เท่ากับว่า ทริปนี้ กุอดไป เพราะมันตรงกับกลิ้งเกียร์ ....กุจะร้องไห้ๆๆๆๆๆๆๆ เหอๆ ตอนนี้กำลังอยู่ในอาการลังเลใจ สุดๆไปเลย ว่าจะโดดกลิ้งเกียร์ หรือ ไม่โดดดีกว่ากัน เพราะกลิ้งเกียร์ กุก็ต้องรับศึกหนัก ตั้งแต่ลุยโคลน ดื่มน้ำ.... เหอๆ สุดจะบรรยาย แต่ไปเที่ยวกับพวกมัน ซึ่งไม่ได้ไปค้างคืนกันมาตั้งแต่ จบ ม.6  คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเลย ล่าสุดที่เจอกันเยอะๆ ก็คงจะเป็นตอนที่ไปเลี้ยงส่งอิฝนไป อเมริกา มั้ง จำได้ว่าครั้งนั้นสุดยอดจริงๆ ดื่มกันตั้งแต่ที่ร้านอาหาร ยันไปต่อที่ร้านเหล้า เหอๆ เมากันได้ที่
     
     แต่ทริปนี้ไม่ไปก็คงไม่เป็นไร เพราะซี้กุก้ไม่ไปกัน ตั้งแต่อิฝนเอ๋อ ก็ยังอยุ่อเมริกา อิปั๊กก๋ยังอยู่ ชัยภูมิ มีแค่พจน์ ที่มันกลับจากลำปางพอดี  ไว้โอกาสหน้าละกัน  หุหุ ........ 
     
    ไว้รอเลี้ยงส่งพวกเด็กแม่ฟ้า ไปดื่มกันให้หลับคาร้านเลย!!!!!!!!! โหดไปป่าว??? 
     
    ดีใจกับเพื่อนๆทุกคนนะ
    ที่ได้เป็นน้าๆ ป้าๆ ลุงๆ สักที
    เพื่อนเรามีลูกแล้วๆๆๆ
    หลานของพวกเราชื่อน้องจูเนียร์
    ก็กำลังรออยู่ว่าเมื่อไหร่จะได้รับรูปหลานของพวกเรา
    ก็รอกันหน่อยรับรอง อัพเดทที่นี่ที่แรกแน่นอน หุหุ
     
    ตามสบายเลยนะ
    ใครอยาก เป็นลุง เป็นน้า เป็นป้า
    แต่นุ บุ๊ค เมย์ เค้าบอกว่า
    ถ้าหลานเรียกพวกเค้าว่าป้า
    แม่มันจะโดนตบๆๆ หุหุ
     
    ส่วนเราขอเป็นน้าดีฝ่า ยังไม่แก่ดี ฮิฮิ
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    22 May

    up แรกพบ + รับเพื่อนใหม่

    เริ่ม .. แรกพบ
    วันแรกพบก็ไม่มีไรมากมายเท่าไหร่
    ก็ออกจากบ้านไปยังท่าพระจันทร์ ออกสายนิดนึง
    เลยโทรไปหาพวกที่ออกจากรังสิต มันก็สายเหมือนกัน
    ไปถึงประมาณ 8 โมงนิดๆ พวกนั้นมาสายกว่า อิอิ
     
    ตอนแรกกะจะไปเป็นพี่เนียน แต่....
    เดินไปถึงสนามบอลฝั่งหอประชุม ตรงคณะวิดยาอ่ะ
    ก็โดนไอ้กัน.....เซ็ง.....เรียกน้องในคณะให้หันมาไหว้
    กุจะบร้า..... กุจะเนียน....... เหอๆ
     
    ก็เลยตามเลยเป็นพี่ซะงั้น แก่ๆๆ
     
    ก็ได้อยู่สีส้ม ได้น้องมาอยู่หลายๆคน แต่....
    กุจะบร้าอีกรอบ น้องไม่ร่วมมือกับกรุเลย เหอๆ
    ร้องเพลงก็ไม่ร้อง ตบมือก็ไม่ตบ เต้น ก้ไม่เต้น กรรมของกุ
     
    เลยนั่งกันเฉยๆ ร้อนก็ร้อน อมธ.ก็ให้แค่ 4 เต๊นท์ เหอๆ อุส่าห์ขอไป 6
     
    ก็เลยรอสันรวมเลยทีเดียว แล้วมันก็ผ่านพ้นไป
    แบบกุเหนื่อยๆๆๆๆ แล้วก็ ร้อนๆๆๆๆ
     
    น้องใบเตยโดนหลอกอีกแล้ว... แบบว่า
    ตอนแรกเราก็หลอกว่าเรารุ่นเดียวกัน น้องก็เชื่อ..
    วันนี้ก็โดนพี่สุบิน>>พี่เทคเรา หลอกอีก
    เหอๆ น่าฉงฉาน เลยจับเป็นน้องเทคเลย
    หุหุ น้องเทคน่าร้ากๆๆ
     
    วันรับเพื่อนใหม่
     
    ต้องไป work shop ก่อนหน้า
    แบบเหนื่อยๆ กองสันฯ พาเต้นซะ หมดแรง
     
    วันจริงก็ไปท่าพระจันทร์ตอนบ่าย แอบเซง ต้องนั่งรถแยกๆ
    แบบว่ากุเปนฝ่ายทะเบียน เลยนั่งรถแยก
    หุหุ คนอื่นไปกันตอนแดดไม่ร้อนมาก
    แต่กุดิ ไปตอนเที่ยงกว่าๆ ร้อนสุดๆ
    แถมต้องแบกถุงยังชีพอีก 4000 ใบ
    หนักโคตรๆๆๆๆๆ
     
    ตอนแรกได้นั่งโต๊ะลงทะเบียนของบัญชี
    แต่... นัดน้องใบเตยไว้
    เลยอยากได้นั่งโต๊ะวิดวะ
    ก็เลยคุยกับเพื่อนร่วมโต๊ะ ซึ่งเป็นวิดวะเหมือนกัน เลยคุยกันง่าย
    แต่โต๊ะวิดวะ ไม่ยอมแลกอ่าดิ
    เหอๆ แต่พอบอกว่าเรานั่งโต๊ะบัญชีปุ๊บ แกก็ลุกปั๊บ
    แบบอยากไปม่อเด็กบัญชีว่างั้น
     
    ก็รับลงทะเบียน แบบว่าเหนื่อย น้องเยอะๆๆ
    หุหุ น้องสปิริตแรงกล้า....
     
    พอลงทะเบียนเสร็จเราก็กลับไปยัง line ก็เจอหน้าน้องๆ
     
    ก็คุยกับน้องๆบ้าง
    ก็พองานเริ่มไปสักพัก น้องก็เริ่มขอไปเข้าห้องน้ำ
    ก็เดินกันไป แบบ พี่ก็ต้องไปเป็นเพื่อนน้อง
    มีมาแปลกๆกลุ่มนึง
    ก้ชวนไปห้องน้ำ พอไปถึงเค้าบอกว่านัดเพื่อนไว้หน้าตึกวารสาร
    ก็เลยพาไป แล้วก็ไปคุยความลับไรก็ไม่รู้
    แต่กลุ่มที่น้องนัดไปคุยด้วย เป็นวงดนตรีของไอ้เพิ่ม
    เพิ่มบอกว่าน้องจะดื่มกัน...
    ยังไม่ได้คุยกับเพิ่มเรื่องน้องโรงเรียนเลย
    เอาไว้ก่อนละกัน
     
    พอเที่ยงคืนก็นั่งรถกลับหอที่รังสิต
    ถึงหอก็ปล่อยน้องนอน จัดห้องลำบากหน้าดู
    เลยให้จัดกันเอง
    แล้วพี่ก็ไปแอบโขมยห้องมาอีกห้องนึง นอนกันแบบสบายๆ
    แตคืนนั้นได้นอนดึกเลยทีเดียว รำพัดกันอยู่
    แกล้งไปเคาะห้องอื่นด้วย
     
    พอวันต่อมาก็ทำกิจกรรม
    รู้สึกเราจะเต้นแรงๆๆๆกว่าทุกทีมากมาย ปวดเมื่อยไปหมด
    คอนเสิร์ตก็ดึกเกิน เหอๆ แถมตอนคอนเสิร์ตนี่เสียงก็ไม่มีแล้ว
    ก็พยายามตะโกนเรียกน้อง แต่ไม่ไหว
    เลยขึ้นเก้าอี้เรียก ชดเชยกับเสียงที่หายไป
     
    แล้วความจริงก็ค่อยๆปรากฏ แก่แล้ว สังขารไม่เอื้ออำนวย
    เต้นไม่ไหว เลยเป็นฝ่ายสวัสแทน คอยเอาน้ำให้น้องคณะ
    กได้เจอน้องโรงเรียนคนนึง แต่ยังไม่ทันได้คุยไรกัน
    ก็มันยุ่งๆๆ ไว้เปิดเทอมแล้วค่อยนัดเลี้ยงอีกที
     
    ส่วนตอนจบคอนเสิร์ต ก็มีเด็ก TEP มาสั่งบูม
    กุก็งง เค้าประชุมกันยังไงมาสั่ง WARG BOOM
    ตอนกุประชุมเค้าห้ามบูม นี่หว่า....
    ?????????????????????????????????
     
    เสียงหายกันเลยทีเดียว บูมคณะมันใช้พลังงานสูง
    แล้วก็พาน้องมาบายศรีที่อินเตอร์โซน
    แล้วก็ปล่อยนอน เราก็กินมาม่าก่อนนอน
    นอนไม่ตื่นด้วย น้องมาปลุกก็ไม่ตื่น
    อิอิ ก็รอน้องกลับกันหมดแล้ว เราก็กลับมั่ง
    เหนื่อยมาก เสียงก็ไม่มี หุหุ
    แต่ก็หนุกหนาน
     
    ประทับใจน้องๆๆ ทุกคน แม้จะจำไม่ชื่อไม่ค่อยได้
    อิอิ
     
    "จิตวิญญาณธรรมศาสตร์ = จิตสำนึกในการเคียงข้างประชาชน
     
    นักศึกษา มธก ทุกคน ยืนเคียงข้างประชาชนเสมอมา"
     
    ฉันรักธรรมศาสตร์เพราะ ธรรมศาสตร์สอนให้ฉันรักประชาชน
     
     
    มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง
     
    University of moral and political sciences
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    14 May

    สายไปป่าว

    มาอัพสเปซแระๆๆ
     
    เพิ่งว่างอ่า!!
     
    ช้าไปป่าว????? ถ้าจะแสดงความยินดีกับคนที่แอดมิดชั่น(นรก)ติด
    ส่วนคนไม่ติดก็ไม่เป็นไร ซิ่ลๆ ปีหน้า หุหุ...
     
    ช่วงนี้คิวรัดตัว เหอๆ .. วันนี้ก็จะไปประชุมมาแหละ
    แต่........................
    ฝนตกหนัก ไปถึงก็เดินเล่นแปปๆ แล้วก้กลับ
     
    พรุ่งนี้ค่อยไปใหม่
    ไปประชุม งาน ทีเดียวเลย
     
    ส่วนคนที่ติด มธ เป็นลูกแม่โดม ก็
    มาพบกัน วันแรกพบ วันที่ 16 นี้
    แบบว่าไม่ต้องเตรียมสอบสัมภาษณ์มากมาย ..แค่เตรียมเอกสารให้พร้อมก้พอ
     
    สอบสัมภาษณ์วันที่ 17 ก็ ไม่ต้องซีเรียสล่ะ
    ทำตัวตามสบาย..ไม่ใช่สบายจนเกินไป ..พยายามตอบเยอะๆ ยาวๆ จะได้จบไวๆ
     
    ถ้าไม่มันใจเรื่องอะไรก็ถามกลับไปเลย
    พอเค้าตอบก็ซักต่อไปเรื่อยๆ ขำๆ อิอิ
     
    แล้ววันที่ 19-21 ก็มาสนุกกันต่อ
    หุหุ เอามันส์เข้าว่า กับงานรับเพื่อนใหม่ หนุกหนานๆ
     
    สุดท้ายและ เหอๆ ก็ไม่รู้จะอัพไรนี่หว่า
     
    หุหุ .... เอาเป็นว่า ดีใจกับทุกคนที่ติดนะ     จบ...   
    10 May

    สามัคคี

    ปัญหาบ้านเมืองตอนนี้แย่มากๆ
     
    ปัญหาสำคัญตอนนี้
     
    ก็คงจะเรื่อง รัฐธรรมนูญ
     
    ซึ่งถกกันอยู่ทุกวี่ทุกวัน
     
    พวกที่มีส่วนในการร่าง ก็สบายกันไป
     
    ไปกันถึงต่างจังหวัด ประมาณว่าอยู่ กทม. ทำไม่ได้
     
    พักโรงแรมอย่างหรู ฟรีซะด้วย อิอิ
     
    เมื่อวานดูข่าวตอนค่ำ
     
    ทหาร 7 นายเสียชีวิต หุหุ เศร้าๆๆๆๆ
     
    คิดดูดิ ถ้ามันเป็นครอบครัวเรามั่งล่ะ?
     
    เมื่อไหร่นะ คนไทยจึงจะสามัคคีกันได้ซะที
     
    ว่ากันเรื่องความสามัคคี
     
    ก็คงยากน่ะ ที่จะทำให้คนทั้งประเทศสามัคคีกัน
     
    ก็ขนาดเรา ยังทะเลาะกับเพื่อนเลย
     
    ยิ่งตอนอยู่หอนะ เถียงกันทุกวัน
     
    นี่ขนาดแค่คนไม่กี่คนยังทะเลาะกัน
     
    แล้วจะทำยังไงให้คนทั้งประเทศสามัคคีกันได้
     
    วันนี้เขียนไรอีกแล้วเนี่ย  ไร้สาระหรือป่าว???  สงสัยกุจะบ้าไปแล้ว อิอิ
     
    ดีใจๆ จะมีน้องแล้วๆๆๆๆ
     
    อิอิ
     
    แต่ก็จะได้ไปรับน้องอีกครั้งนึงด้วย
     
    คงเป็นครั้งสุดท้ายในฐานะน้องใหม่
     
    อิอิ
     
    ยังดีที่ได้เด็กอีกครั้งนึง
     
    สามัคคี เถิดเหลืองแดง เป็นกำแพง ต้านอธรรม
     
    ลูกแม่โดม ต่างโถมกระหน่ำ คุณธรรม สร้างธรรมศาสตร์ ก้าวไกล
     
     
     
    08 May

    อบรม

    ไปอบรมพี่เลี้ยงงานรับเพื่อนใหม่มา
    อุตส่าห์รีบไปตั้งแต่ 8 โมง เอาเข้าจริงๆก็ 11 โมง
    เหอๆ นัดเพื่ออะไรวะ ตั้ง 8 โมง
     
    คราวนี้ได้อยู่ ไลน์ C ยูนิต 7
    มีเพื่อนในไลน์อีก 5 คน รวมเราก้เป็น 6
    ก้มี
    นุ่น สังเคราะห์
    พี่นิน สินสาด
    ฝ้าย บัญชี
    บลุ พยาบาล
    ติ วิดยา
     
    แล้ว ก็ มี กิจ กรรม เยอะ แยะ มาก มาย
    เริ่มด้วยสันทนาการ
    เต้นกันมันส์หยดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    ตามมาด้วยกินข้าว ขอบอกว่ารสชาติห่วยแตก
     
    แล้วก็เข้าฐาน เริ่มด้วยต่อหอคอย
    ประมาณอารมณ์ว่า กุเรียนวิดวะคนเดียว ก็เลยรับไปเต็มๆ
    แถมด้วยความล้มเหลว อิอิ
    ก็อ้างกันไปว่าเรียน เคมี ไม่ได้เรียน โยธา
     
    ตามมาด้วย เกมส์ขนน้ำ
    ก็ชนะ อิอิ โกงด้วยการใช้หมวกขนน้ำ
    แค่ 2 รอบก็เต็มแล้ว อิอิ
     
    แล้วก็หมากฮอต แบบไม่ปรึกษากัน
    อันนี้ก็ชนะ เพราะอีกฝ่ายโดนหักขาบ่อย
     
    แล้วก็หมากรถไฟ เค้าเรียกแบบนี้ป่าวหว่า
    ก็เป่ายิงฉุบแพ้ตลอดเลย
    เกือบแพ้แล้ว ดีที่ฝ้ายเป่ายิงฉุบเก่ง
    เลยชนะ อิอิ
     
    ต่อด้วยยกพลขึ้นบก
    อันนี้หนักมากมาย แพ้ด้วย
    จิงๆก็อาจจะชนะแหละ แต่ก็แพ้ไป อิอิ
     
    ตามมาด้วยใบ้คำ
    ไม่ทะลึ่งเท่าไหร่ อิอิ
     
    ต่อด้วยเกมส์สุดท้าย เชือกมนุษย์
    ก็เล่นกันไป ขำๆ
     
    เสร็จแล้วก็กินข้าว ไม่อร่อยอีกเช่นเคย
     
    แล้วก็ฟังรุ่นพี่มาพูดๆ ไม่ค่อยได้สาระเท่าไหร่
    เพราะเริ่มง่วง
     
    ได้เรื่องแค่ เรื่อง โย่ง ข้าวเม่า วัดเสมียน
     
    ประมาณว่า คำว่า โย่ว คัมมอน วอทซับแมน
     
    มันมาจากลุงที่ชื่อโย่งที่ขายข้าวเม่าอยู่ที่วัดเสมียน
     
    อันนี้พี่เค้ากระซิบว่า โดนน้องถามตอนงานรับเพื่อนใหม่
    เลยเล่าให้ฟัง เผื่อรุ่นนี้จะโดน
     
    ตามด้วย (จิต) วิญญาณธรรมศาสตร์
    ซึ่งก็เป็นการเล่าเรื่องผี ขำๆกันไป
    บางคนก็กลัว บางคนก็ขำ
    สำหรับเรา เฉยๆ
    เพราะมีเล่าเรื่องหอที่เราอยู่ด้วย
    แถมเบอร์ห้องก็ เข้าข่ายเบอร์ห้องเราด้วย
    แต่อยู่มาตั้งนาน ไม่เคยเจอ เลยไม่กลัว
     
    แล้วก็ ประชุมกันแก้ปัญหา ตามสถานการณืต่างๆที่จับสลากได้
    ก็จับได้ น้อง selfจัด โชว์ power
    อิอิ ก็แก้กันไป แบบแกลล้งน้อง อะไรแบบบนี้
    แต่เราว่าคงไม่มีน้องแบบนี้หรอก
    เพราะพี่ๆก็self จนน้องหนาวแล้ว
     
     
    แล้วก็แบ่งหน้าที่กัน
    เราได้ทะเบียน ที่พก ทำกับฝ้ายอ่ะ
    หลังจากเกี่ยงเรื่องประธาน อิอิ รอดตัว ไม่ได้เป้นประธาน
     
    ตอนกลางคืน เค้าห้ามไป 7-11 อ่ะ
    อดเลย ยิ่งหิวๆ แต่ดีเจอเพื่อนในคณะ เลยฝากซื้อ
    อิ่มๆกันเลยทีเดียว
     
    พอตอนเช้า ก้ไปทำกิจกรรมอีก
    คราวนี้แกล้ง mc ซะหน้าซีดเลย
    แบบว่า โดนเอาคืนแน่ๆ แต่ผิดคาด  mc ติดธุระ ต้องกลับก่อน
     
    แล้วก็มีสันใหญ่
    มันส์กว่าเดิมมาก เต้นกันสุดตัว เหมือนกับว่า
    อยู่ในผับเลยทีเดียว
     
    แล้วก็เริ่มคิดบูมไลน์
    แล้วก้ของที่ระลึกให้น้อง
    สัญลักษณ์ไลน์ อีก
     
    อิอิ
    เรื่องคิดเราก้ไม่มีหัวซะด้วย
     
    อิอิ
    เอาเปงว่า คราวนี้สนุกแน่ๆ
    กับมาถึงบ้านก็ทำสมุดกระจกให้น้องเสร็จเรียบร้อยแล้ว
    แต่มันไม่ค่อยสวยอ่าดิ
    อิอิ
     
    เหนื่อยเจงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    ต่อไปก้อ่านหนังสือสอบซะที
     
    "เด็กมีปัญหา หา หา แฟนไม่ได้เลยเธอ
    ปล่อยไปต้องเพ้อ เพ้อ เพ้อ เที่ยวไปรักใครๆ
    ก็เลยต้องหา หา หา คนมาควบคุมใจ
    เป็นเธอได้ไหม ไหม ไหม ช่วยมารัก รัก กันก็คงดี"
     
    C-COPY
    กอปๆๆ ปี้ๆๆ วิดวะคิดอีกแล้วครับท่าน!!!
     
     
    04 May

    แอบรัก

    ความรัก ในมุมมองของแต่ละคนอาจแตกต่างกันออกไป
    บางคนอาจมองความรักเป็นสิ่งสวยงาม
    แต่บางคนก็มองมันเป็นความเจ็บปวด
     
    ก็แล้วแต่ประสบการณ์ของคนที่เคยผ่านความรักมา
     
    สำหรับเรา
    ความรักก็คือความรู้สึกอย่างหนึ่ง ที่...
    ทำให้มีพลังลึกลับบางอย่าง
    รู้สึกสดชื่นตลอดวัน
    กระปรี่ประเปร่า สดใส
    เอาเป็นมันคือความรู้สึกดีๆมากๆๆ
     
    แม้
    บางทีความรักที่เกิดขึ้นมันเป็นเพียง
    การที่เราเเอบรักเค้าข้างเดียว
     
    แต่
    มันก็ไม่มีความหมายอะไรที่แตกต่างกับ
    ความรักที่ได้รับความรักตอบกลับมา
     
    ก็ความรักในความคิดเรา
    มันก็แค่ทำให้คนที่เรารักมีความสุข
     
    แค่นี้เราก้มีความสุขไปกับเค้าแล้วแหละ
     
    ก็
    จะไปหวังอะไรให้มากมายล่ะ
    แค่ได้เห็นหน้าเค้าทุกวัน
    เท่านี้ก็พอแล้วแหละ
     
    เค้าไม่ต้องรับรู้อะไรก็ได้
    เพราะบางที...
     
    ถ้า
    เค้ารุ้ความรู้สึกที่แท้จริงของเรา
    มันอาจเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ของเราไปตลอดกาล
     
    เค้าอาจจะเกลียดเราไปเลยก็ได้ จริงมั้ย?
     
    เพราะ
    เราไม่กล้าไง
    ไม่กล้าพอที่จะยอมรับความจริง
    หากวันนึงเค้าเปลี่ยนไป
     
    เราคงเสียใจมากๆ
     
    แต่
    บางทีการบอกความรุ้สึกที่มี
    มันอาจทำให้เรา
    มีความสุขมากก็ได้ ใครจะไปรู้
     
    มันก็เหมือนกับการพนันนั่นแหละ
    มีทางเป็นไปได้ 3 ทาง
    คือ
    เค้าอาจเกลียดเรา
    เค้าอาจรักเรา
    เค้าอาจขอให้เราเป็นเพื่อนกันตลอดไป
     
    แต่
    เราก็ไม่กล้าเสี่ยงหรอก
     
    บางทีเราอาจจะชอบอยู่ ณ จุดนี้ก็ได้
     
    มันก็มีความสุข ที่ได้รู้ว่า เค้ายังเห็นเราเป็นเพื่อนคนนึง
    แม้บางทีอาจจะเจ็บบบ้าง เวลาที่เค้าคบคนอื่น
    แต่การได้ใกล้ชิดกันแค่นี้ก็พอใจแล้ว
     
    "ฉันไม่กล้าคิดถึงความรักของเราสองคน
    เพราะฉันรู้ว่า สักวันนึง
    ในอนาคตที่ฉันไม่รุ้ว่าจะใกล้หรือไกล
    เราจะต้องแยกจากกัน
     
    ฉันกล้าที่คิดถึงมิตรภาพของเราสองคน
    เพราะฉันรุ้ว่า ไม่มีวันใด
    ที่มันจะสิ้นสุดลง ไม่ว่าจะนานเท่าไร
    เราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป
     
    แม้บางทีฉันอาจจะเจ็บ เวลาที่เห็นเธออยู่กับใคร
    แต่ฉันก็ยังอุ่นใจ ที่เราก้ยังคงเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม
    แม้บางทีเธออาจจะเลยฉันไป
    แต่ฉันก็รู้ว่า ฉันจะไม่ลบเลือนไป"
     
    พุ่งนี้ไปอบรมงานรับลเพื่อนใหม่แหละ
    เป็นไงแล้วกลับมาจเล่าให้ฟัง
     
    ต้องมันส์แหงๆ
    แอบลุ้นได้อยู่ไลน์เดียวกับเพื่อนในไลน์เดิม
     
    03 May

    รถติด

    เหอๆ วันเน้รถติดฉิบหาย
    กุล่ะเซง ไปเรียนสายตั้ง20 นาที
     
    วันเน้ปิดคอร์สแล้ว แอบดีใจ
    แต่ก็นะ ต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบอีก
    แต่คงไม่น่าห่วงไร เหลือเวลาอีกอาทิตย์กว่าๆ
     
    เจอคุณด้วยแหละวันเน้
    นั่งคุยกันยาวๆ
    สงสารมันเหมือนกันนะ
    คงเหนื่อยน่าดู วันนี้นั่งรถไปเอาของหลายที่
    ไหนตอนค่ำต้องบินกลับไปบ้านอีก
     
    พุ่งนี้แหละ
    จะตื่นสายๆๆๆ
    นอนให้เต็มที่เลย
     
     
    ถ้าวันนึงคนที่คุณแอบรัก
    เค้ามาปรึกษาคุณว่า...เค้ารักคนอื่น
    คุณจะรู้สึกยังไงอ่า?
     
    เอาแบบประมาณว่าคุณก็แอบหวังว่าวันนึงจะบอกรักเค้า
     
    คงเป็นความรู้สึกแบบว่า
    คุณต้องเก็บความรักที่คุณมีเอาไว้ให้ลึกสุดหัวใจ
    แล้วฝืนยิ้มยินดีไปกับคนที่คุณแอบรัก
     
    คงเจ็บปวดพิลึกว่ามั้ย?
     
    พล่ามไรไร้สาระอีกแล้วกุ
     
    สุดท้าย
     
    "เลือดเหลืองแดงนี้แข็งแกร่งประดุจศิลา ทุกชีวาพร้อมยอมพลีเพื่อศักดิ์ศรี มธก."
     
     
     
     
     
     
    02 May

    ผู้ชายใจดี

    เมื่อวานอุตส่าห์อธิษฐฐานให้ฝนไม่ตก
    แต่ฝนตกทั้งคืน ยันตอนเช้าที่ออกจากบ้านเลย
    แอบเซ็ง แต่วันนี้ไม่เป็นลูกหมาแล้ว
     
    วันนี้นั่งรถไปเรียนแบบสบายๆ
    รถไม่ติดเลย อยากให้ทุกวันเป็นวันแรงงานเว้ยๆๆๆๆ
     
    ตอนนั่งรถไปเรียนที่รังสิต
    มีผู้ชายคนนึงนั่งข้างๆอ่ะ เห็นเค้าตั้งแต่บนรถไฟฟ้าแล้วแหละ
    เหอๆ ตอนถึงที่รังสิตแล้วอ่ะ
    ฝนยังตกอยุ่เลย แต่พอลงรถมา ผู้ชายคนที่นั่งข้างๆ
    ก็ใจดีมากๆๆๆ ให้ติดร่มไปด้วย
    แบบไม่ได้ขอนะครับ แต่เค้าชวน เราก็เกรงใจแล้วนะ
    บอกไปว่าไม่เป็นไร แต่เค้าก็ยังชวนอยู่
    เลยตกลงเดินไปกับเขา ซะง้าน!!  ถ้ากุเปนผู้หญิงคงหาว่ากุใจง่ายแล้ว
     
    แต่เดินไปแปปเดียว เจอเพื่อนพอดี เลยไปกับเพื่อนแทน
    อิอิ เสียดายอย่างเดียว ลืมขอบคุณเค้าอ่ะดิ
     
    อิอิ แย่เลย
     
    สาธุๆๆ ฝนเอยจงหยุดตก
     
    วันเน้ยังไงก็มีความสุข
    ได้เจอคนที่ไม่คิดจะเจอ
    อิอิ
    ไม่ต้องถามว่าใคร
    ถามไปก็ไม่บอก
    รู้แต่ว่าเค้าน่ารักๆๆๆๆ
     
    แต่ไม่ได้รักเค้านะ อย่าเข้าใจผิด
    อิอิ แค่ปลื้มๆๆๆ
     
    ประมาณว่ามีคนที่รักแล้วไง เค้าเลยได้เปนแค่คนที่ปลื้ม