pundit's profileรักสนุกPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
July 31 [joqvudฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง
ฉันจึง มาหา ความหมาย
ฉันหวัง เก็บอะไร ไปมากมาย
สุดท้าย ให้กระดาษ ฉันแผ่นเดียว
ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง
ฉันจึง เลิกหา ความหมาย
จะหวัง เก็บอะไร ให้มากมาย
สุดท้าย ได้กระดาษ เหมือนๆกัน
กลอนบทแรกนั้นคงเป็นอะไรที่เก่าไปแล้ว
เพราะในปัจจุบันใครๆเค้าก็หวังเพียงแค่
กระดาษแผ่นนึง(ปริญญา)ที่จะใช้สมัครงาน
มหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้แปรเปลี่ยนไปมาก
จากยึดมั่นในอุดมการณ์เป็นจมปลักับค่านิยม
ชื่อเสียงมากมายที่รุ่นก่อนๆเค้าสรางกันไว้
เพียงแค่ไว้เชิดหน้าชูตาสำหรับรุ่นหลังๆ
มิใช่สืบสานเจตนารมณ์เดิมของรุ่นก่อนๆ
ขณะที่บ้านเมืองกำลังระส่ำระสาย
นักศึกษาหลายคนกำลังอ่านหนังสือ
อย่างเอาเป็นเอาตายกับการสอบ
หลายๆคนเลิกติดตามข่าวสารบ้านเมือง
อาจเพราะนักศึกษาทั้งหลายได้
ย้ายมาอยู่ถึงรังสิต ไกลออกไปจาก
สังคมเมืองทำให้ลืมตระหนักถึง
การเมืองและประชาชน
July 29 วันเกิดของคนคนนึง วันนี้ วันเกิดของคนคนนึง
คนคนนั้นม่ะช่ายครายที่หนาย
ก้อกุเองแหละ
วันเกิดปีนี้ตรงกับวันอาฬาหบูชาเลย
แถมยังเป็นช่วงปิดเทอม
ม่ะค่อยได้เจอใครเลย
ปีที่แล้วยังได้ไปกินข้าวกับเพื่อนๆ
แต่ปีนี้ม่ะรู้จาได้เจอกันมั้ย
คิดถึงบรรยากาศปีที่แล้วจัง
ป่านนี้ เพื่อนๆจะจำได้ป่าว ว่าเป็นวันเกิดเรา
หุหุ แต่ก็นั่นแหละ
วันเกิดเรามันจาไปสำคัญอาไร
หุหุ
July 18 space for friend'sมาอัพแระ ม่ะมีเวลาอัพเลยอ่า ช่วงนี้ก็สอบแระ
ที่ผ่านๆมาก็ไม่มีไรใหม่ๆเลย ไม่รู้จะอัพเรื่องไร
อ้อ มีเรื่องนึง คือไอ้ตั้มมา ก็ไปกินข้าวกัน แล้วก็นอนคุยกันคืนนึง
ก็ไปกินหมูกะทะที่ร้านนานา ซึ่งก็เคยไปกันบ่อยๆตอนปีที่แร้ว
ไปกัน 5 คน มีแน็ต ดิด เบล ตั้ม ดิว
พอกลับมาที่หอ เราก็ตัดสินใจนอนกันที่ห้องเบล โดยดิวขอกลับห้องไป
ก็เหลือแค่ เรา ดิด เบล ตั้ม แล้วก็น้องกิต เมทไอ้เบล
ก็ย้อนวันวานกันอย่างหนุกหนาน
วันนี้ก็เลยอยากเขียนถึงเพื่อนๆ ที่ย้ายไปแระ ซักหน่อย
อ้วน ... คนนี้สุดยอดจริงๆ เป็นเพื่อนที่ดีมากๆ ตามใจเราทุกอย่างเลย ตั้งแต่รู้จักกันมา จนถึงวันนี้ มันก็ยังเหมือนเดิม
ยังคงตามใจเพื่อนคนนี้ไม่เคยเปลี่ยน อยากไปไหนถ้าไม่มีเพื่อนไป โทรหามัน รับรอง ไม่มีปฏิเสธ แน่ๆ
จำได้ว่าเคยไปวังหลังกับมันครั้งนึง วันนั้นก่อนไป อ้วนมันไปกินเหล้ากับพวกโน๊ต ปั่น แล้วมันก็เอ เหล้าขาว
ใส่กระเป๋าไปด้วย แบบเหี้ยได้ใจจิงๆ วันนั้นเราก็ไปหาตองที่เซนลาด แล้วค่อยนั่งรถต่อไปหาเน็ต ที่พระนครเหนือ
แล้วก็ต่อแท๊กซี่ไปเดินวังหลังกัน ก็เดินซื้อของกันไป แล้วพอขากลับ เราก็มาส่งเน๊ต ที่พระนครเหนือ แล้วก็ไปกิน
นมปั่นกัน ซึ่งเราก็กินกันไปซักพัก อ้วนก็เอาเหล้าขาวที่มันพกมาเทลงไปในแก้วนม กลิ่นแรงมากมายๆๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วมันก็กินจนหมด ซึ่งปรากฏว่ามันเมา ตลอดทางที่นั่งแท๊กซี่กลับมายังหอ อ้วนกับตองก็ทะเลาะกันตลอดทาง
จนเราตัดสินใจไม่ถูกว่าจะอยู่ข้างใคร ซึ่งสรุป อ้วนกับตองก็งอนกันไปเกือบเดือน เหอๆ เรื่องไม่เป็นเรื่อง จริงๆ
แล้วก็มีครั้งนึง ที่เรากลับบ้านพร้อมกัน อันนี้รู้สึกจะเคยเล่าแล้ว แต่เป็นอะไรที่ซึ้งมากมายๆๆ พอดีว่าเรากับอ้วน
บ้านอยู่ใกล้กัน แล้วก็เลยกลับบ้านพร้อมกัน วันนั้นเป็นวันศุกร์สิ้นเดือน ซึ่งก็ไม่ค่อยมีตังค์กันเท่าไหร่ แล้วเราก็
นั่งรถตู้กลับกัน คนละ 50 บาท ซึ่ง วันนั้นเผอิญกระเป๋าตังค์เราหาย อ้วนก็เลยจ่ายให้ แล้วยังแถมค่ารถกลับบ้าน
ให้เราอีก ซึ่งวันนั้นมันก็มีตังค์อยู่หน่อยเดียว มันก็ให้เราอ่ะ เหอๆ ซึ้งจิงๆ ยังมีอีกเรื่องนึง ก็คืออ้วนมันจอเบียร์ที่
บ้านมันลังนึง จะเอามากินที่หอ ก็แบกขึ้นรถตู้กันมา แต่ไอ้ที่ลำบากก็คือ จะเอาขึ้นหอยังไง เราก็ตัดสินใจเดินขึ้น
ไปเอากระเป๋ษเดินทางใบใหญ่ๆของเบลล์มาใส่มันขึ้นไป ลำบากมากมาย แต่พอขึ้นไปได้ พริบตาเดียว ลังนึง
หมดเร็วจิงๆ 555 ++ ถึงเพื่อนอ้วนจะขี้เมา แต่เพื่อนอ้วนก็เป็นคนดีมากๆๆ กุรักมึงนะเว้ยยย ไอ้อ้วน
ตั้ม อิหนุ่มสุดแรด หัวทอง เพื่อนคนนี้เป็นคนที่พูดเก่งมากๆ (ไม่น่าเชื่อว่าโลกนี้จะมีคนพูดมากกว่าเรา) แล้วก็มี
สุภาษิตบทนึง กล่าวไว้ว่า เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ มันเป็นเรื่องจริง เราค่อนข้างจะทะเลาะกันบ่อยมากๆ
เพราะเราต่างก็พูดมากเหมือนกันไง เถียงกันทีเป็นวันเลยทีเดียว แล้วเราก็เป็นคนที่ไม่ยอมแพ้ใคร ตั้มก็เป็น
เช่นนั้น จนกระทั่งเถียงกันจนไม่มีเรื่องจะเถียง เราก็จะเป็นฝ่ายงอน ซึ่งก็จะเป็นการเรียกร้องความสนใจที่ดี
อย่างนึงเลยทีเดียว เพราะเพื่อนๆทุกคนจะมาให้ความสนใจเรา แต่เรื่องซึ้งๆก็มีนะ วันเกิดเรา ตั้มทำเซอร์ไพรส์
ด้วยการพาไปกินโออิชิ ซึ่งไปกันเปนสิบ หุหุ ซึ้งจังมีคนจำวันเกิดได้ แล้วก็มีอีกเรื่องนึง คือตั้มเป็นคนไม่แดกเหล้า
ไม่ดูดบุหรี่ แต่วันเกิดตั้ม อิเบลล์ดันเปิดแบล๊คเป็นของขวัญวันเกิด ขำป่ะ!!! แล้วก็วันเกิดตั้มอีกนั่นแหละ ตกลงกัน
ว่าจะสั่งเค้ก SandP มาเซอร์ไพรส์ แต่เบลมันกลัวไม่เซอร์ไพรส์ เลยถามตั้มก่อนว่าถ้าซื้อเค้กมาให้จะเซอร์ไพรส์มั้ย
เหอๆ แต่ตั้มก็เป็นคนดีมากมายนะ เราก็อาศัยห้องตั้มบ่อยอยู่นะ ปีที่แล้ว เตียงเรากับเตียงตั้มก็คือเตียงเดียวกันแหละ
เคยทะเลาะกับตั้มแบบรุนแรงมากๆครั้งนึง คือเราแอบเปลี่ยนเบอร์เบลให้มีเสียงเรียกเข้าเดียวกับเบอร์อ้อ ซึ่งตั้มโกรธ
โกรธมากจริงๆ เราฟัดกันนัวเนียบนเตียงที่ห้องโดมกับดิด แล้วตั้มก็คว้าไม้แขวนเสื้อมารัดคอเรา บ้าได้อีก จำได้ว่า
คราวนั้นเรางอนตั้มนานมากๆๆ ไม่เจอหน้ากันเป็นอาทิตย์ แล้ววันนึง ก็มีเบอร์ตั้มมิสคอลเข้ามา เราก็เลยโทรกลับ
ปรากฏว่าตั้มโทรมาถามสูตรฟิสิกส์ แล้วตั้งแต่นั้นมาเราก็คุยกันเหมือนเดิม หุหุ มีอีกเรื่องนึง คือเราไปสอบแอดมิดชั่น
กันใหม่ เรากับตั้มได้ไปสอบที่เดียวกัน แล้ววันที่ไปไอ้ตั้มก็หัวทองเชียว ผมเราก็ยาวๆอ่ะนะ แต่คนมองตั้มแบบ อีนี่
ตัวประหลาด สงสารมันจัง แล้วก็อีกวันนึงอาจารย์ที่คุมสอบก็จะหาเรื่องไม่ให้มันสอบด้วย ตลกดี ๆๆๆ อิอิ ตั้มเป็น
เพื่อนที่เถียงด้วยมันที่สุดแระ กุอยากบอกมึงนะว่ากุไม่ลืมมึงหรอกเว้ย
แนนซี่ คนนี้เข้ากลุ่มมาหลังๆ ไม่ค่อยมีเรื่องจะเขียนถึงเท่าไหร่เลย เพราะแฟนของแนนซี่ไม่ค่อยอยากให้แนนซี่อยู่กลุ่มพวกเรา
แต่แนนซี่ก็กึ่งๆว่าจะอยู่ แนนซี่เป็นผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม แต่ก็ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ เพราะเราม่ะค่อยได้เจอกันเลย
คือหลังๆแนนซี่ไม่ได้อยู่หอแล้วอ่ะ ก็เลยไม่ได้คุยกัน ไม่ค่อยมีเรื่องเล่าเท่าไหร่ อ้อ เรื่องนึง คือที่จุฬาฯ เค้าลือกันว่า
ถ้าคนไม่มีแฟนไปลอยกระทงที่นั่นแล้วจะได้แฟน แต่ถ้าเปนแฟนกันแล้วไปลอยกระทงด้วยกันจะเลิกกัน แนนซี่ได้ทำ
การพิสูจน์แล้วว่าเป็นเรื่องจริง โดยไปลอยกระทงคนเดียว แล้วก็ได้แฟนชื่อแฮม แล้วปีต่อมาก็พากันไปลอยที่นั่นอีก
ได้เลิกกันเลย ฮิ้วว แต่ไม่นานก็กลับมาคบกันเหมือนเดิม แถมรักกันมากกว่าเดิมด้วย ตัวติดกันอย่างกับปาท่องโก๋
ก็อยากบอกว่ารักแนนซี่มากมายๆ ไม่ค่อยได้คุยกัน แต่ก็ยังคงนึกถึงแกเสมอนะเว้ย
พอแค่นี้ก่อนละกัน คราวหน้าค่อยเป็นเรื่องของ อิอ้น อิสิน ละกัน
ร้ากทุกคนนะ จุ๊ฟๆ
July 05 ลัลล้า ไปรับน้องที่ระยองสืบเนื่องจากที่อัพไว้คราวที่แร้วที่ห้องเชียร์ถูกปิดไป
คราวนี้เราก็ต้องเปิดห้องเชียร์ให้น้องใหม่อีกรอบนึง
โดยแลกกับการที่ปี 2 ต้องคลานขึ้นตึก 5 ชั้น
ซึ่ง โหดร้ายมากๆ น้องๆ ก็ร้องไห้กันไป
แต่ไอ้พี่ปีสอง ก็บ่นกันไปตลอดทาง เพราะมัน เจ็บมากๆๆๆๆ
แต่เพื่อน้องก็ต้องทน!!!!!!!
รักน้องก็งี้แหละ
ซึ่งก็คลานกันไปตั้งแต่วันอังคารๆ
วันพุธ ห้องเชียร์ก็ดำเนินต่อไปตามปกติ
วันพฤหัส แอบตื่นเต้นดีใจ ที่จะได้ไปทะเลแล้ว
รีบกลับไปเอากล้อง หุหุ
แล้วก็ไปทำห้องเชียร์ต่อ ซึ่งก็เป็นวันที่ค่อนข้างโหดร้ายอีกเช่นกัน
รุ่นน้องปีนี้ ไม่น่าจะได้รุ่นกันเลย
มากันน้อยมากๆๆ
แล้ววันศกร์ เราก็กลับบ้านมาขอตังค์คุณพ่อ
จะได้ไปทะเลๆๆๆๆ
กลับไปห้องเชียร์สาย เพื่อนโดนทำโทษกันไป
หุหุ สงสารเพื่อน
แล้ววันนี้ก็เป็นวันตัดสินว่าจะรับไอ้รุ่นนี้เป็นน้องหรือป่าว
ซึ่งพี่ปีสี่ก้อลองใจน้องปีหนึ่ง ด้วยการลงโทษ ปีสอง ปีสาม
แต่น้องแม่งไม่รับมุก ปล่อยพวกกุลุกนั่งไป สี่ร้อยกว่าที
แทบอ้วก เดินไม่เป็นกันเลยทีเดียว
สุดท้ายแผนลองใจไม่ได้ผล เลยบอกไปเลยว่าไม่รับเป็นน้อง
แต่ขอให้ไปร้องเพลงเชียร์บนดาดฟ้า
เริ่มจาก ฟันเฟือง แรงเลือดหมู มาร์ชวิศวะธรรมศาสตร์
จบปุ๊บ ปีสูงๆก็ลุกขึ้นจากดาดฟ้า บูมให้น้อง
แล้วต่อด้วย นี่หรือธรรม
เด็กๆร้องไห้กันใหญ่
แล้วก็ต่อด้วยการวิ่งเอารุ่นตามธรรมเนียม สิบเก้ารอบ เพื่อรับน้องรุ่นหน้า
ต่อด้วย ว้ากบูมอีก สิบแปดรอบ
แล้วก็แจกเกียร์ หุหุ
จากนั้นก็ปล่อยน้องไปเก็บกระเป๋า เตรียมเที่ยว
ไปเที่ยวก็หนุกหนานมากมาย
ดื่มเบียร์กันฉ่ำใจ
เล่นทะเล หาดทราย สายลม ของเราคณะเดียว
รู้สึกสบาย ที่พักหรูหรามาก
มีเครื่องทำน้ำอุ่นด้วย
ห้องแอร์ เย็นเฉียบ
สุดสบาย อยากอยู่นานๆๆๆ
แต่พอวันอาทิตย์ก็ต้องกลับ
ขากลับก็แวะซื้อของฝาก หมดตังค์ไปเยอะ
กินขนมที่กะจะเอามฝากชาวบ้านเค้าไปตลอดทาง
พอถึงคณะ อ้าว เห้ย ขนมกุ จะหมดซะแระ
อดฝากเลย !!!! หุหุ
กลับมาต่อด้วยเลี้ยงฉลองกันต่อที่ สวีทดั้ก
เมากันปริ้นท์ ตังค์ก็ปริ้นท์ด้วย หุหุ
ไม่ได้นอนอีกคืน ต้องดูแลน้องที่เมา หุหุ
แถมยังมาอ้วกใส่ห้องอีก แย่จัง
วันต่อมาก็ป่วยเลย หุหุ ชีวิตกุ ดีจิงๆ
พอวันอังคารก็ไปหาหมอ
แล้ววันพุธก็กลับบ้าน ซะงั้น
หุหุ โดดเรียน อีกแระ อิอิ
|
|
|
