pundit's profileรักสนุกPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 28 รักคนที่เรารัก บางที
เราก็ไม่กล้าที่จะบอกรัก
เพราะเค้าคงไม่มีวันรักเรา
การรักใครบางคนมากเกินไป
บางทีมันก็ส่งผลเสียกับเรา
เพราะ
มันอาจทำให้เราเสียสละอะไรมากเกินไป
การแอบรักใครสักคน
บางทีมันอาจจะเจ็บปวด
แต่มันก็คงดีที่สุดสำหรับเรา
เรียนรู้ที่จะรัก
และเรียนรู้ที่จะทนเจ็บปวดจากความรัก
เจ็บก็ยิ้มได้ สุขก็ยิ้มได้ October 16 ทุกข์คนบางคน
ต่อให้เรารักเค้าเท่าไหร่
แต่แค้าก็ไม่สนใจเราอยู่ดี
คนบางคน
ต่อให้เราร้ายกับเค้าเท่าไหร่
แต่เค้าก็ไม่ตัดใจจากเราสักที
เหมือนกับฟ้าแกล้งกันเนอะ
ทำไมไม่ทำให้คนเรามีความรักที่สมหวังเพียงอย่างเดียวล่ะ
ทำไมต้องทำให้คนเรามีรักหลากหลาย
สมหวัง ผิดหวัง เกินคาดหวัง
ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์
คำนี้คงจะเป็นเรื่องจริงเนอะ
รักมากไปก็ทุกข์ รักน้อยไปก็ทุกข์
แล้วสุดท้าย ไม่รัก ก็ทุกข์
เอาไงเนี่ย อะไรๆก็ทุกข์
ถ้ามีความสุขก็ต้องมีความทุกข์
สุดท้าย
ความสุขที่หัวใจต้องการ
สุดท้ายมันอยู่ไม่ไกล
ค้นลงไปข้างในจิตใจ
ใครๆก็พบมัน October 10 เหมือนเกิดใหม่ตอนนี้ชีวิตเหมือนได้เกิดใหม่อีกครั้งหนึ่งอ่ะคัฟ
ลาแล้วค้าบ วิศวะ
คณะที่เรียนแล้วแทบบร้าาาาา
คณะนี้เค้าดีจริงๆนะคัฟ
แต่ผมก็เรียนไม่ไหว
แอบโง่เองก็งี้แหละคัฟ
ตอนนี้กำลังเริ่มต้นกับชีวิตใหม่
คณะใหม่
เพื่อนใหม่ๆๆ
แต่ที่ไม่ใหม่ก็คือผมมั้งคัฟ
ที่ยังคงเป็นคนๆเดิมที่ไม่เปลี่ยนแปลงอะไรมากมาย
แล้วก็รั้วมหาลัยเดิมๆ
สุดท้าย
ผมรักเพื่อนๆทุกคนเลยนะคัฟ
เมย์ บุ๊ค นุ่น แอม ที่ยังติดต่อกันตลอดเวลาและเป็นที่ปรึกษายามกูมีปัญหา
เพิ่ม กอล์ฟ เอ เหง็น จอห์น เค วิน โน็ต กับคำว่าเพื่อน พวกเมิงคือความหมายของคำนี้ว่ะ
ตั้ม อ้วน โน ปั่น เบว กวาง โดม ดิด อ้น สิน อิฐ แม่เราจะกระจัดกระจายกันไป
แต่ครั้งหนึ่งเราก็เคยเป็น Gear 17 ด้วยกันนะเว้ย
เพื่อนๆ AE 14 ทุกคน ถึงตอนนั้นกุไม่ค่อยไปเรียนแต่ก็จำหน้าได้ทุกคนนะ ขอบคุณกับคำว่า สู้ๆ
เพื่อนสังวิด เอ๊ะ หรือจะน้องดี นั่นแหละ เทอมนี้กูสอบแบบชิวๆมากว่ะ รักพวกเมิง แดกเหล้ากานๆๆ
สุดท้าย
เพื่อนเบว คณะนี้ไม่มีความหมายถ้าไม่มีเมิง ขอบคุณที่ย้ายตามกันมา เอ๊ะ หรืือกูตามเมิง
ถึงจะเถียงเมิงทุกคำ แต่เมิงเป็นเพื่อนรักกูนะ แสรดดดดด April 16 อัพเดตหลังสงกรานต์วันสงกรานต์ที่ผ่านมา
คาดว่าใครหลายๆคนต่างก็เปียกไปตามๆกัน
ถือซะว่าได้คลายร้อนไปในตัว
แต่ก็มีหลายคนที่ไม่ได้ไปเล่นน้ำสงกรานต์
ก็น่าเห็นใจ
ที่โอกาสดีๆ หนึ่งปีมีสามวัน ก็ไม่ได้เล่น
ตัวของกระผมก็ได้มีโอกาส
ทานข้าวกับครอบครัวในวันที่สิบสาม
ส่วนสิบสี่กับสิบห้าก็ไปตะลอนเล่นน้ำ
ในช่วงเย็นๆ
เนื่องจากคาดว่า
ใครจะสาดน้ำเรามากแค่ไหน แต่ก็สู้ไอร้อนจากแดดไม่ได้อยู่ดี
ซึ่งในวันที่สิบสี่ก็ควงเพื่อนสาวคนสวย
ที่กำลังเรียนที่มหาลัยแม่ฟ้าหลวง
หลังจากนัดเจอกันตอนบ่ายสาม
ซึ่งคาดว่าจะไปเล่นที่สีลมกันตอนสี่โมง
ในช่วงที่แดดไม่แรงจนเกินไป
แต่เพื่อนสาวคนสวยก็โทรมาเลื่อนนัดเป็นตอน
สี่โมงเย็นแทน
พอสี่โมงเย็น เราก็นั่งรอแล้ว รอเล่า
กว่าเพื่อนสาวคนสวยจะโผล่มาถึงที่นัดหมายก็ปาไป ห้าโมงเย็นได้
ก็เดินทางด้วยรถไฟฟ้าไปศาลาแดง
พอไปถึงก็เดินเล่นปืนฉีดน้ำอันจิ๋วที่เพื่อนซื้อมาให้
ซึ่งตามทางที่แออัดไปด้วยคนมากมาย
ตลอดทางมือผู้หวังดีปะแป้งให้เราทั้งคู่
จนแทบไม่มีพื้นที่บนใบหน้าว่างเว้นจากแป้ง
ก็สนุกดี แม้จะรู้สึกเจ็บหน้านิดหน่อย
เพราะการปะแป้งจากบางคน
ซึ่งตบมาซะแรงเลย
เราก็เดินเล่นไปสักพักก็เจอคนรู้จักมากมายไปหมด
ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนในคณะเรา
เพื่อนที่โรงเรียนเก่า
รุ่นน้อง
มากมายไปหมด
ในซอยสี่ที่สีลมคนเริ่มแน่นมากมาย
ตนช่วงสามสี่ทุ่ม
ซึ่งก็ได้มีกลุ่มระยำที่คอยล้วงกระเป๋าคนอื่นมาล้วงกระป๋าของพื่อนสาวคนสวยเรา
ซึ่งก็มีคนเห็นแล้วจำหน้าคนทำได้
แต่ก็จับตัวไม่ได้อยู่ดี
สรุปก็ฟาดเคราะห์ไป
พอวันที่สิบห้า
ด้วยอารมณ์เซ็ง
ตอนแรกก็ไม่อยากไปแล้ว
แต่เพื่อนพจน์ เพื่อนสนิทดันโทรมาชวนแกมบังคับ
ก็เลยไปซะหน่อย
แล้วก็โทรตามเพื่อนสาว ที่แสนจะถึกและบึกบึนให้มาเป็นเพื่อน
ไปเล่นที่สีลมเช่นเคย
ช่วงเย็นๆ
คนเยอะเหมือนเดิม
แต่คราวนี้ไม่มีใครโดนล้วงกระเป๋า
ก็เลยเป็นวันที่ดีอีกวันหนึ่ง
สุดท้าย
อยากด่าให้ตัวเห้ยที่ทำให้ช่วงเทศกาล
ใช้ช่วงชุลมุลเป็นโอกาส
กลับตัวเหอะ
ไม่งั้นสักวันมึงจาต้องได้รับกรรมสนอง
Happy thai new year
January 25 กลับมาโสดอีกครั้งตอนนี้กำลังมัวเล่น hi5 จนลืมมาเขียนเสปซเลย
ก็ดีน้า สองเดือนที่ผ่านมา
มีเรื่องราวให้เรียนรู้มากขึ้นๆๆ
แล้วตอนนี้ก็โสดอีกครั้ง
เหมือนรักครั้งที่เขียนมันจะเนิ่นนาน
แต่จริงๆมันก็เป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบ
อีกครั้งหนึ่งแล้วซินะ
อยากปิดประตูหัวใจจัง
ไม่อยากรักใครอีกแล้ว
พอสักที
ทั้งๆที่เราเลือกที่จะปล่อยมือเธอไปเอง
แต่ทำไมเรายังหยุดรักเธอไม่ได้
เพิ่งรู้ว่าคำว่ารักที่เธอพูดว่ารักฉันคนเดียวแต่เธอกลับใช้มันได้กลับคนหลายคน November 18 sub zero minเดี๋ยนี้ไม่ได้มาเขียนเสปซเลย
มัวแต่ทำไฮไฟท์อ่า
ชีวิตช่วงนี้กลับสู่โหมดปกติ
มีแฟนแล้ว
แต่แฟนอยู่มหาสารคาม
แย่เรย
ไกลมากมาย
เดี๋ยวนี้ลดเที่ยวลงบ้างแระ
เอาเงินไปโทศัพท์หมด
ประกาศ ณ ตรงนี้
ใครชวนเที่ยว
เลี้ยงกุด้วย
555555555555555555
ก็รู้ตัวเองดีว่าเปนคนเอาแต่ใจตัวเอง
จนบางครั้งก็รู้สึกว่ากุจะมากมายเกินไป
แต่แฟนก็ง้อทุกครั้ง หุหุ สวยได้อีก
แต่ก็แอบคิดอยู่เหมือนกันนะ
ว่าแฟนมันจาง้อเราไปอีกนานมั้ย
ถ้าม่ายง้อเเล้วเราจาทำไง
จาบอกว่า
รักนะ
รักที่สุดด้วยน้า
แต่ก็ไม่รู้ดิ ว่าเค้าจารักเรามากแค่ไหน
แถมอดีตที่ผ่านๆมา แม่งก็นะ
ทำเอากุไม่ค่อยอยากจะคิดถึงอนาคต
ขอแค่ตอนนี้ ปัจจุบันนี้พอ
เบื่อแระ ขี้เกียจจะวาดฝัน
ขี้เกียจจะเสียใจที่ไม่เป็นอย่างฝัน
เพราะมันเจ็บ
เจ็บมากมาย
ณ บัดนี่้ก็แค่ขอให้รุ้ว่ารักเค้าคนนั้นที่สุด
แต่ก็ยังน้อยกว่าที่ฉันจารักกตัวเอง
เพราะฉันกลัว
กลัวว่าสักวันนึง
ที่ฉันไม่มีเธอ
แล้วฉันจะทนไม่ได้
เพราะฉะนั้น
ขอเหอะนะ ขอให้ดูกันไปก่อน
..............................................................
พอกุมีแฟนก็เริ่มมีคนเข้ามา
ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม
แต่ก็นะ บอกแล้วว่ามีแฟนแล้ว
ไม่คิดจารักใครไปมากกว่าตัวเองและ
แฟนคนนี้ก็คือที่สุดแระ
จะไม่รักใคที่เข้ามาจีบมากไปกว่าแฟน
ก็ยอมรับว่าเจ้าชู้
เป็นปกติที่พอมีคนน่ารักเข้ามาคุย
เราก็อยากจะคุยด้วย
แต่ขอร้อง ดูด้วยว่าคุยในฐานะไหน
ในขณะที่เราคบกัน
ไม่มีครั้งไหนที่เราคุยกับคนอื่น
ในฐานะที่เราเปิดใจจะยอมรับเค้าเข้ามา
และอีกอย่าง
เรื่องแฟนก่า
จำไว้ ของเก่า กุไม่กลับไปแดก
แถมตังค์ให้กุยังไม่เอาเลย
เพราะรักครั้งเก่าของกุ
ไม่มีครั้งไหนที่กุไม่เสียใจ
และถ้าใครเคยทำกุเสียใจ
หมายความว่าต่อไป มันก็ทำกุเสียใจได้อีก
เพราะฉะนั้นไม่มีวันที่ กุจะกลับไปกินของเก่า
อาจจะมีแค่บางคน
ที่จบกันด้วยดี
และตอนนี้เปนเพื่อนกันอยุ่
นั่นแหละ เพื่อนกัน
ย้ำ เพื่อนกัน
เหอๆๆ
............................................................
ปล แอบน้อยใจ
ที่ลอยกระทงดันไม่ลงมาหา
เสียใจน้า
แถมกีฬาสีห้องจาลงมาป่าวก็ๆไม่รุ้
ถ้าไม่ลงมาก็คงไม่ได้เจอกัน
เพราะฉันไม่เคยไปนอกสถานที่
เหอๆๆๆๆ
อยากให้ที่รักลงมาจัง
เมื่อวานนี้เสียใจน้า
ที่ที่รักหาว่าเค้าจีบคนอื่น
ที่ที่รักบอกคนอื่นว่าไม่รุ้ว่าเ้ารักตัวเองหรือป่าว?
เค้าไม่เคยบอกคำว่ารัก โดยที่เค้าไม่ได้รัก
แต่ก็นั่นแหละ มันขึ้นอยู่กับว่า
ที่รักจะเชื่อเค้าหรือป่าว
เพราะเค้าไม่มีหลักฐานใดๆ
เพื่อยืนยันคำพูดตัวเอง
นอกจากปล่อยให้เวลาผ่านไป
และจะได้รุ้กันว่ารักกันจิงมั้ย
...............................................................
และในตอนนี้ ก็ยังไม่เข้าใจ
เพื่อนฉันคนนี้ ว่าเธอคิดยังไง ถ้าฉันรัก จะผิดไหม ถ้าบอกรัก กลัวเธอจะเปลี่ยนไป ฉันต้องทำไง คงต้องทำใจ เก็บมันไว้ กลัวเธอหลบสายตา กลัวเธอหลบหน้ากัน กลัวเธอจะโกรธฉัน กลัวเธอไม่สนใจ กลัวเธอไม่พูดจา กลัวเธอจะหนีไป กลัวเธอจะใจร้าย กลัวเธอจะอายใครใคร ที่ฉัน...ไปรักเธอ ถ้าเธอเกิดรู้ ว่าฉันนั้นมีใจ ก็แอบมีหวัง ถ้าเธอไม่มีใคร แต่จะรัก จะผิดไหม ถ้าบอกรัก กลัวเธอจะเปลี่ยนไป ฉันต้องทำไง คงต้องทำใจ เก็บมันไว้... กลัวเธอหลบสายตา กลัวเธอหลบหน้ากัน กลัวเธอจะโกรธฉัน กลัวเธอไม่สนใจ กลัวเธอไม่พูดจา กลัวเธอจะหนีไป กลัวเธอจะใจร้าย กลัวเธอจะอายใครใคร ที่ฉัน...ไปรักเธอ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ไม่รู้ว่าหัวใจ แอบไปคิดถึงเธอเมื่อตอนไหน รักเธอเมื่อไหร่ แต่กลัวว่าต้องเสียใจ หากเธอยังไม่เข้าใจ ต้องเก็บไว้ อย่าให้ใครได้รู้... กลัวเธอหลบสายตา กลัวเธอหลบหน้ากัน (กลัวถ้าเธอคิด เป็นอย่างไร) กลัวเธอจะโกรธฉัน กลัวเธอไม่สนใจ (คนที่แอบรัก อยู่ในใจ) กลัวเธอไม่พูดจา กลัวเธอจะหนีไป (คนที่ตัวเขา นั้นหวั่นไหว) กลัวเธอจะใจร้าย กลัวเธอจะอายใครใคร ที่ฉัน...ไปรักเธอ. (ต่อคนคนนี้ ที่รักเธอ) ที่จะไปรัก...เธอ นี่แหละ
กลัว กลัวไปหมด
กลัวว่าพุ่งนี้เราจะไม่รักกัน
แค่นั้น
เหอๆๆ
ฉันก็ได้แต่ฝันว่าสักวันฉันจะหายกลัว
บอกตรง ๆ ว่าทุกนาทีมีเธอเท่านั้น
ไม่ว่าวันจะหมุนจะเวียนเนิ่นนานเพียงไหน เธอที่เป็นดังฝันและเป็นดั่งลมหายใจ จะไม่มีวันไหนที่จะไม่รักเธอ *จากนี้ สัญญาจะมีแต่เธอ วันนี้ จะรักเธอหมดทั้งใจ **จากวันนี้จะมีเธอนั้น ที่อยู่กับฉันข้างในหัวใจ เธอคือคนที่ฉันฝันใฝ่ เป็นพลังให้ฉันก้าวไป หากชีวิตต้องขาดเธอไป คงหมดความหมายรู้ไหมคนดี อยากให้รู้นับจากนี้ จะมีเธออยู่กับฉันตลอดไป อยากให้เธอมองฉันสักครั้งอย่างตั้งใจ หากว่าเธอสงสัยขอเธอจงเชื่อใจ ว่าในใจดวงนี้มีเธออยู่เต็มหัวใจ อยากบอกเธอเอาไว้ให้เธอได้รู้ (ซ้ำ *,**) ฮู.......โฮ......... (ซ้ำ **) จากวันนี้จะมีเธอนั้น...โฮ.. เธอคือคนที่ฉันฝันใฝ่ เป็นพลังให้ฉันก้าวไป หากชีวิตต้องขาดเธอไป คงหมดความหมาย และให้รู้นับจากนี้ จะมีเธอในใจฉันตลอดไป ขอให้เพลงนี้ แทนความรู้สึกของฉันที่มีต่อเธอนะ
_____lAl_lMl_____ & Sub_Zero_Min
October 06 ไม่มีวันไหนไม่คิดถึงเพลงไม่มีวันไหนไม่คิดถึง- Dan Beam[u]
บางคราวชีวิตก็ยากเกินเดาอะไร บ่อยครั้งเรื่องที่ไม่เข้าใจ ก็พัดเข้ามา ทั้งๆที่มือจับกันไว้ ไม่ทันไรก็ต้องพูดลา น้ำตาไม่เคยแห้งไป ยังจำความหลังของเราได้ทุกนาที บันทึกความรักที่มีเก็บไว้ในใจ เหมือนเสียงเธอดังอยู่ตรงนี้ อยู่ในทุกๆที่ที่ไป… ไม่เคยมีวันไหนไม่คิดถึงเธอ เมื่อใดก็ไม่เหงา แม้เราไม่เจอะเจอ เพราะเราคุยกัน เสมอในใจ หลับตาลงทุกทียังมีภาพเธอกับรอยยิ้มเก่า ได้ยินเพลงของเราทุกท่วงทำนองไม่เคยหายไป ความคิดถึงเดินทางมาพบเจอมากระซิบบอกเธอให้วางใจ จะไม่มีเรื่องใดๆ ไม่มีภาพใดๆที่ลบเลือน วันคืนผ่านพ้นจนเกินจะย้อนเวลา พรุ่งนี้ไม่รู้เลยว่าต้องพบอะไร ฉันรู้เพียงเธออยู่ตรงนี้ อยู่กับฉันทุกๆทีที่ไป ไม่ยอมมีวันไหนไม่คิดถึงเธอ เมื่อใดก็ไม่เหงา แม้เราไม่เจอะเจอ เพราะเราคุยกัน เสมอในใจ หลับตาลงทุกทียังมีภาพเธอกับรอยยิ้มเก่า ได้ยินเพลงของเราทุกท่วงทำนองไม่เคยหายไป ความคิดถึงเดินทางมาพบเจอมากระซิบบอกเธอให้วางใจ จะไม่มีเรื่องใดๆ ไม่มีภาพใดๆที่ลบเลือน วันไหน….หัวใจก็เหมือนเดิม….
ชอบเพลงนี้จังเลย ฟังแล้วรู้สึกอยากย้อนเวลากลับไปสมัยมัธยม แล้วตอนนี้ก็อยากบอกเพื่อนๆสมัยมัธยมจังเลยว่า ไม่มีวันไหนไม่คิดถึง อีกอย่างนะ เพื่อนๆตอนปี 1 ด้วย เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยอยากอยู่หอเพราะ ไม่มีพวกมึงอยู่กันแล้ว ทุกเช้าจะไม่ตื่นนอนกัน ตื่นกันตอนบ่าย มีไอ้อ้วนคนเดียวที่ตื่นเช้า แต่ก็ไม่ไปเรียน มัวแต่ซักผ้า ล้างจาน พอบ่ายตื่นมาก็ไปกินข้าว แล้วก็ไปเรียน พอกลับมาก็นั่งเล่นไพ่มั่งแหละ ดูทีวี นั่งพูดคุย ดื่มเหล้า ดื่มเบียร์ แล้วก็ไปกินข้าวเย็น ช่างไร้สาระจิงๆ
คิดถึงเว้ย อ้วน ตั้ม ขม อิฐ โน๊ต เบล ดิด โดม อ้น เบิร์ด สิน แนนซี่
September 29 ฟันเฟือนจากครั้งเราเคยมีกัน อยู่ ๆ ก็พลันมาทิ้งกันไป
เจ็บช้ำเธอทำกันลงได้ หักอกห้ามใจไม่เคยลืมลง เจ็บนี้มันแรงเกินตัว เรื่องราวในหัวมันตามมันเตือน จะพร้อมจะยอมฟั่นเฟือน สติเลอะเลือน ถ้าลืมได้ลง (ซ้ำ) ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ไม่อยากรู้ว่าเคยว่ารักใคร ไม่อยากรู้ว่าเคย เคยถูกใคร หลอกจนเสียคนอย่างนี้ ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ไม่อยากรู้ว่าเคยนอนร้องไห้ ไม่อยากรู้ว่าเคยให้ชีวิตใครไป เจ็บลึกมันจมลงใจ สลบไสลไปเลยคงดี ให้ฟื้นมาเป็นเป็นคนที่ ไม่มีเรื่องราว ไม่มีหัวใจ September 22 เหอๆถ้าวันนึงคุณรู้สึกว่าแฟนของคุณ
ทำท่าว่าจะชอบคนอื่น คุณจะทำยังไง
ในขณะที่ตลอดเวลา
คุณทุ่มเทเพ่อเค้าคนเดียว โดยที่ไม่คิดมีคนอื่น
แต่เค้ากลับมีคนอีกคน หรือหลายคน
ในขณะที่คุณหยุดมองหา
เค้ากลับไม่หยุดมองหา
ในขณะที่คุณเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นสำหรับเค้า
แต่เค้ากลับเปลี่ยนไปในทางตรงกันข้าม
เมื่อคนสองคนทำอะไรตรงข้ามกัน
คุณทุ่มเท แต่เค้าทิ้งขว้าง
"เค้าเคยบอกรักเรา แต่เค้ายังเปลี่ยนใจ
เค้าไปมีคนรักใหม่ ทิ้งเราให้อยู่คนเดียว
อยากจะเปลี่ยนใจ อยากลืมเค้าไปจากใจเรา
ลืมความหลังครั้งเก่า ที่ยังเฝ้าหลอนใจ"
มันคงถึงเวลาที่ต้องตัดใจ
แมมันจะเจ็บสักเท่าไหร่
แต่ก็ดีกว่าปล่อยให้มันค้างคา
คุณตัดสินใจบอกเลิก
แต่เค้าพยายามรั้งคุณไว้
แต่เค้าก็ยังทำตัวเหมือนๆเดิม
"เอะอะก็ว่ารัก เอะอะก็คิดถึง
แต่เธอไม่เคยซึ้งไม่เคยเข้าใจ
ไม่เคยจะได้รู้ ไม่เคยจะได้เห็น
ไม่ห่วงเลยว่าใครจะเป็นจะตาย
คำพูดที่ไม่เคยคิด ที่จริงมันคือยาพิษ
ทำลายชีวิตของคนรอบกาย"
แฟนเหี้ยๆ เอาตีนเขี่ยก็เจอ
คบกันได้ก็เลิกกันได้
วันนี้อาจยังเสียน้ำตา
แต่ต่อไปกุจะเข้มแข็งกว่าเดิม
แระกุจะไม่เสียเวลาทำเพื่อใคร
โดยที่ได้แค่ความเสียใจกลับคืนมา
September 11 อยากย้อนเวลาบางคราวยังเหมือนว่าเธออยู่ตรงนี้ เรื่องราวที่ดีก็ยังฝังใจ
บางความทรงจำเก่าๆ ก็ยังงดงามไม่คลาย
กระจ่างอยู่ข้างในเมื่อไหร่ที่คิดขึ้นมา
บางทียังคิดว่าเธออยู่ที่ไหน แล้วเคยหรือไม่ที่คิดเหมือนกัน
คิดถึงเรื่องราวเก่าๆ แล้วยังทบทวนถึงมัน
สิ่งดีๆกับคืนและวันของฉันและเธอ
และยังคงยิ้ม ยิ้มทั้งน้ำตา
ที่ผ่านไปแล้วไม่หวนคืนมาก็ไม่เสียดาย
แค่เพียงคิดถึงว่าเคยได้มี บางครั้งก็ยังชื่นใจ
แม้จะมีเก็บไว้แค่ความทรงจำ
อยากเก็บเอาไว้แค่เพียงสิ่งดีๆ
ถึงวันนี้มีแต่ความเหงาใจ
ถึงแม้ว่าเราจะห่าง แยกคนละทางที่ไป
ก็เป็นเพียงแค่ความสุขใจ เมื่อคิดถึงเธอ
อยากเก็บเอาไว้แค่เพียงสิ่งดีๆ
ถึงวันนี้มีแต่ความเหงาใจ
มีเพียงบางครั้งที่อาจจะยังสงสัย
ว่าเธอเองจะเคยบ้างมั้ย
ที่คิดเหมือนกัน
ว่าเธอเองจะเคยบ้างมั้ย ที่คิดเหมือนกัน
ฟังเพลงนี้แล้วรู้สึกอยากย้อนวันเวลากลับไปยังสมัยเรียนมัธยมจิงๆ
มันเหงาๆยังไงไม่รู้ มีผู้คนมากมาย มากมายจิงๆนะ ตอนเรียนมัธยม
มีเพื่อนในห้องแค่ 30-40 คน แต่พอมามหาลัย เรียนที่เกือบพัน
แต่ความรู้สึกมันไม่ใช่ เราคุยกับทุกคนไม่ได้ เราคุยได้กับแค่บางคน
ไม่เหมือน 30-40 คนในห้อง มีไรก็คุยกันหมด ชวนกันโดด
ลอกการบ้านกัน สนุกสนานมากมาย แต่ตอนนี้เวลาจะได้เจอกัน
แม่ง ยากเหี้ยๆๆ ส่วนนึงอยู่เชียงราย ส่วนนึงอยู่ขอนแก่น
ที่เหลืออยู่ไม่ไกลกันมาก แต่เวลาไม่ตรงกัน เหอๆๆ แต่.....
ก็นี่แหละเนอะ ต่างคนก็ต่างมีวิถีทางที่ต้องไป ก็คงได้แค่หวัง
ว่าสักวันจาได้เจอกันสักที
ประกาศๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ทริปต่อไป จะไปทะเลกันน้าๆๆ
ยังไม่รู้ว่าวันไหน รออิหมูเมย์มันกลับมาก่อน
ไปเที่ยวกันน้า ๆๆๆๆ รักนะ จุ๊ฟๆๆๆๆ
September 09 กลับมาเปงคนเดิมนานแระนะที่ม่ะได้มาอัพเสปซเรย
ก้อตั้งแต่มาอัพคราวที่แล้วก็ไม่ได้เปิดเข้ามาดูอีก
มัวแต่เอาชีวิตไปสนุกไปวันๆ
ไร้สาระสิ้นดีเลย
ตั้งแต่เริ่มเที่ยวบ่อยขึ้น
บ่อยขึ้น
จนกลายเป็นเที่ยวทุกวัน
แต่เดี๋ยวนี้เปิดเทอมแระ
ก็คงต้องพักบ้างอะไรบ้าง
อ่านะ
เหอๆ เริ่มเปิดเทอมมาก็ปรับตัวม่ะทัน
ตื่นสาย ม่ะปายเรียน
เหอๆๆ
ชีวิตยิ่งแย่เลยแหละ
คะแนนออกมาก็เน่าได้อีก
เหอๆๆ ตกมีนแม่งหมด ดีนะไม่ตกมากมาย
เทอมนี้คงดอปไปตัวนึง
ใจหาย 4 หน่วยกิตทีเดียว
พอเรื่องคะแนนผ่านไป
ใบวอนนิ่งก้อเข้ามา เหอๆๆ แย่ๆๆ
ดีที่ไม่ได้โดนว่าอะไรมากมาย
ก็แค่บ่นนิดหน่อย
แต่พ่อแม่ก็คงเข้าใจอยู่แระ
เท่าที่เขียนมาแม่งไม่มีอะไรดีเลยเนอะ
เหอๆๆๆ
จิงๆแระเรื่องดีๆมันก้อมีอยู่บ้าง
ได้เพื่อนใหม่ๆ
ได้เปลี่ยนแฟนบ่อยๆๆ อาทิตย์ละคน
แต่ตอนนี้คงไม่มีแฟนให้เปลี่ยนแระ
ม่ะช่ายอกหักหรอกนะ
แต่กำลังรู้สึกดีๆกับคนคนนึงมากๆก็เท่านั้นเอง
มันไม่ใช่ความรู้สึกเหมือนกันคนอื่นๆที่ผ่านเคยผ่านมา
มันไม่ใช่ความหลง
เอ๊ะ หรือมันจาใช่หว่า???
มันก้อแค่เปนความรู้สึกที่ดีๆ
ไม่ได้อยากอยู่ด้วยกันตลอด
ไม่ได้อยากเจอหน้า
แค่อยากได้คุยกันบ้าง
ได้รู้สึกเป็นห่วงใครสักคน
ก็แค่นั้นแหละ
เหอๆ บ่นไรไร้สาระอีกแระกุ
@ SRT
M@y @m Nu Peung Jah Tul Joice Book >>> Mi$$ u
F0n M@m @ei Gift King Puk @om Mol >>> Mi$$ u 2
k win note earth tong ... ห้าแย้กุคิดถึงมึงว่ะ
N@n NooN Be$t Tai ,,, Tos John Ping ,,, คิดถึงนะ
Golf Ngen Boat Mew Aof Pop Perm Koong A กลับมาเจอกันสักทีดิวะ
@ TU
fossil
Aon Aun Tum Nancy Bird Sin กลับมาเปงสุดยอดวัยรุ่นอีกทีดิ๊
CE
Note Pun Dew Ait เมื่อไหร่จะได้ดื่มกันอีกวะ ร้านป้าอ่ะ
IE
Kwang พ่อ เดี๋ยวนี้ลูกม่ะค่อยเจอเลย
AE
Ditz Bell อยู่กับกุไปนานๆนะสาด
Accy
F@i ไม่เจอเรยเดี๋ยวนี้
@nn คิดถึงเธอนะ
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""'
@ND THE LAST ONE
MY LOVE
<<<<<<<{{{LITTLE MONKEY}}}>>>>>>>
August 14 เสียใจบางครั้งการที่เราทำอะไรลงไป
โดยไม่ทันคิดให้ดี
มันอาจส่งผลเสียให้กับเรามากมาย
คิดดูดิ
เราอาจใช้เวลาเพียง 1 นาทีในการกระทำอะไรลงไป
แต่ต้องใช้เวลามากมายเพื่อแก้ไข
ผลที่เกิดขึ้นจากการกระทำนั้น
เฮ้อ !
แย่จังเนอะ...............
บางครั้งการทำอะไรลงไป
โดยใช้ใจตัวเองเป็นหลัก
มันอาจส่งผลเสียให้เรามากมาย
เพราะบางที
หัวใจก็สั่งให้เราทำอะไรผิดๆ
เพราะหัวใจไม่ได้ใช้สมองในการสั่งการ
มันจึงทำให้เราทำอะไรผิดๆลงไปมากมาย
เพียงแค่ทำตามที่ใจต้องการ
แย่จิงๆเลย...........
บางครั้งการที่เราทำอะไรลงไป
แล้วเราก็ต้องมานั่งเสียใจ
จากการกระทำของเรา
มันแย่จิงๆเลย
"ถ้าเราไม่ทำอย่างนั้น..."
"ถ้าเราหยุดคิดสักนิด..."
"ถ้าเราไม่ใช้อารมณ์ชั่ววูบ..."
มันก็ลงท้ายด้วยคำว่า
...เราคงไม่ต้องมานั่งเสียใจอยู่อย่างนี้
และนี่ก็คือผลจากการกระทำของเรา
นั่นคือความเสียใจ...........
และความรู้สึกผิด
ขอโทษนะที่ทำได้แค่นี้
แต่ต่อไปจะไม่ทำอีกแล้ว
ขอโทษๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
August 11 เหอๆวันนึงโชคชะตาอาจเล่นตลกกับคุณ
คนที่เคยไม่ชอบหน้ากัน
บางที
เค้าอาจทำให้เราเปลี่ยนความคิด
จากไม่ชอบหน้ากัน กลายเป็นรู้สึกดีๆ
แต่ตอนนี้ เราทำได้ แค่เพียง...
เก็บความรู้สึกนั้นไว้
ต่อหน้ากันก็กัดกันต่อไปแหละ
หนุกหนานดี
August 06 ทางเลือกถ้าวันนึงคนที่อยู่ข้างๆคุณมาตลอด
แต่คุณก็มองเค้าแบบน้องมาตลอดเช่นกัน
ถ้าหากความรู้สึกของคนคนนั้นที่มีกับคุณ มันมากกว่าความเป็นพี่น้อง
แล้วเค้าก็มาบอกรักคุณ
ในขณะที่คนที่คุณรักนั้นมันก็ดันอยู่ห่างไกลกับคุณเหลือเกิน
เกินกว่าที่จะเข้าไปใกล้กันได้มากกว่าคำว่าเพื่อน
คุณจะทำยังไง??
ในขณะที่เรากำลังวิ่งตามใครคนนึง
ก็..
มีคนอีกคนนึงที่กำลังวิ่งตามเรา
มีเพื่อนคนนึง เคยบอกกับเราว่า
"ความรักมันคือการก้าวเดินไปพร้อมๆกัน"
แล้วนี่น่ะเหรอ ความรักของเรา
การที่เป็นได้แต่ผู้ตาม ตามตลอดไป
มันไม่ใช่การเคียงข้าง
ไม่มีวันที่จะได้เดินเคียงข้าง
เพราะเค้าคนนั้นก็เดินห่างเราไปเรื่อยๆ
เราก้ได้แค่รักษาระยะห่าง ไม่ให้มันห่างไปมากกว่านี้
จนกระทั่ง
เกิดคำถามจากคนรอบข้าง
"เหนื่อยมั้ย?"
นั่นซินะ เหนื่อยมั้ย? คำถามนี้ทำให้เราหยุด
หยุดคิด คิด คิด
แล้วเราก็ตัดสินใจที่จะพัก
แต่ขณะที่เรากำลังหยุดพัก เค้าคนนั้นก้เดินห่างไปอีกแล้ว
...................................
แล้วเราก็ตัดสินใจแล้ว
เราเลิกที่จะตาม
เพราะมันเหนื่อย และมันก็ท้อ
ยิ่งตามมันก็ดู ยิ่งห่างไกลกันทุกที
....................................
"พอเหอะ อย่าตามเรามาอีกเลย
อย่ามารักเราเลย เราไม่พร้อมที่จะรักใคร"
เราตัดสินใจแล้ว ที่จะบอกกับคนที่เข้ามารักเรา
เราไม่อยากเห้นเค้าเหนื่อย
ไม่อยากเห็นเค้าต้องมาเหนื่อยเหมือนที่เราเคยเป็น
........................................
มาถึงวันนี้ เราหยุดแล้ว
หยุดตรงนี้
หยุดเพื่อที่จะไม่ให้ใครต้องคอยวิ่งตามเรา
หยุดเพื่อรอ
รอใครสักคน ที่พร้อมจะเดินเคียงข้าง กันไป
แม้มันจะเหงา
แม้มันจะหนาว
แต่เราก็เลือกแล้ว เลือกที่จะหยุด
ใครจะวิ่ง ใครจะเดิน ก็เดินไป
ไม่แล้วแหละ ไม่อยากเดินคนเดียว
สักวันนึง เราจะเดิน เดินไปพร้อมใครอีกคน
ที่กำลังจะมาเคียงข้าง
และพร้อมอยุ่เคียงข้างกันตลอดไป
.......................................................
วันนี้อัพอะไรไร้สาระอีกแล้วกุ
หุหุ ใครเข้ามาอ่านก็คงจะงง
แต่ก้ทนหน่อยเหอะ เพราเรามัน
ก็เป็นงี้แหละ ไร้สาระมาแต่กำเนิด
อยากไปทะเลจัง แต่กลัวดำ หุหุ
เมื่อไหร่จะได้เจอเพื่อนๆวะ กุเหงา
คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
ฝน ปั๊ก ไม่มีพวกมึง กุเซงๆไงไม่รุ๊
เมย์ แอม บุ๊ค นุ เมื่อไหร่จะวางแผนเที่ยววะพวกเมิง
แหม่ม กิ๊ง มล จ๋า ผึ้ง เบส แนน ฝน(y) แอ๊ะ อ้อม จ๊อยส์ ตุลย์ กิ๊ฟ
สุดท้าย คนสำคัญ นุ่น คิดถึงนุ่นที่สุดแระๆๆ
ยังไม่ลืมพวกเมิงนะเว้ย ไม่ช่ายกุคิดถึงแต่ผู้หญิง
กอล์ฟ เหง็น โบ๊ท มิว เอ กุ้ง แว่น เพิ่ม ป๊อป
อยากเที่ยวกับพวกเมิงให้ครบทุกคนเลย
5 แย้ กุก้อคิดถึงพวกเมิงเหมือนกันนะ
เค วิน โน๊ต โต้ง เอิร์ธ
August 05 ไม่ได้.... ปีกว่าๆแล้วซินะที่เราไม่ได้
ยืนตากแดดร้องเพลงชาติ
จำได้ว่าทุกเช้าการยืนตากแดดร้องเพลงชาตินี่เป็นอะไรที่ร้อนสุดๆเลย ไม่รู้จะต้องยืนทำไมกลางแดดเนี่ย
อาจารย์ โรคจิตหรือป่าว อยากให้นักเรียนตากแดด หุหุ แต่พอผ่านมันมาแล้ว ตอนนี้อยากกลับไปยืนร้อง
เพลงชาติตากแดดจริงๆ คิดถึงวันเก่าๆ ที่เพื่อนๆอยู่เคียงข้าง ร่วมกันร้องเพลง สุดฮิต ตั้งแต่อนุบาล ยัน
จบมัธยม เพลงนี้เป็นเพลงฮิตจริงๆ ร้องกันทุกวันตลอด 15 ปีที่เรียนมา แล้วความสุขมันก็อยู่ตรงนี้แหละ
การได้ยืนข้างๆเพื่อน ตะโกนเสียงดัง หรือจะร้องเบาๆ ก็ไม่มีใครว่า แต่พอกุขึ้นมหาลัยแล้ว 8 โมงเช้า
มันไม่ใช่เวลาที่กุจะต้องมายืนร้องเพลง กุต้องรีบเข้าห้องเรียน เพราะไม่งั้นกุจะสาย 555+
อยู่ในห้องเรียนเล็กๆ ที่พูดอะไรก็ได้ยินกันหมดทุกคน
พอร้องเพลงชาติ สวดมนต์อะไรเสร็จเรียบร้อย ก็จะต้องเดินขึ้นห้องโฮมรูม ห้องเล็กๆห้องนึง มราหากมี
ใครคนนึงพูดอะไรขึ้นมา ก็จะได้ยินกันหมดทุกคน ไม่จำเป็นต้องใช้ ไมโครโฟน และเวลาเช้าๆแห่งนี้
มันเป็นเวลาแห่งการแบ่งปันน้ำใจให้แก่กันระหว่างเพื่อนในห้อง เราจะร่วมกันแบ่งปันการบ้าน ที่ไม่ค่อย
จะมีคนทำมา ม่ายต้องสงสัย เราลอกการบ้านกันนั่นเอง ไม่ต้องมีคำพูดใดๆ เราก็พร้อมใจกันลอกๆๆ
แล้วคนที่ทำการบ้านมาก็จะเป็นคนดูต้นทาง พอได้ยินคำว่า จารย์มา... สมุดทุกเล่ม จะลงไปอยู่ใต้โตะ
และเสียงพูดคุยที่ดังๆ ก็จะเงียบลงในพริบตา นั่นแหละ ความสามมัคคีของพวกเรา 555+
แต่พออยู่มหาลัย ไม่ค่อยมีการบ้านที่ต้องส่งอ่ะ เพราะคะแนนสอบเพียวๆเลยทีเดียว
ถูกเช๊คชื่อทุกคาบ ที่เข้าเรียน
ในบางวิชาเรียนนั้น เราก็จะไม่ชอบเรียน อาจจะเพราะ ง่วง ไม่ชอบอาจารย์ เบื่อ หรือ.....
ยังไงก็ตาม เรียกกันสั้นๆ ว่า ขี้เกียจ เพราะฉะนั้น เราก็จะโดด แต่จะโดดกันทั้งห้อง ก็จะโดนด่า
กันทั้งหมด ห้องเราก็เลย มีการวางแผนการเข้าเรียน ถ้าใครจะโดด ก็โดด แต่ต้องอยู่ในจำนวนที่
ไม่มากเกิน จนอาจารย์ผิดสังเกต แล้วพออาจารย์จะเช็คชื่อ เราก็จะไปตามเพื่อนๆกลับมาเช็คชื่อ
ซึ่งพอมาเรียนมหาลัยแล้ว ไม่มีเช็คชื่อเลย ถึงมี ก็ไม่เช็คก็ได้ ก็คิดดุดิ คะแนนสอบกลางภาค 50
ปลายภาค 50 แล้วกุจะเข้าไปทำไม อาจารย์จะเอาคะแนนที่ไหนมาหักเรา จิงป่ะ?
ไม่ได้ยินเสียงเตือน อย่าลืมทำการบ้านนะ
พอเรียนมหาลัยแล้วก็ต้องรับผิดชอบตัวเอง ไม่มีหรอกที่อาจารยน์จะมาย้ำว่าอย่าลืมส่งการบ้านนะ
มีแต่หักคะแนนเลย 555+ กุโดนบ่อย เพื่อนๆ ก็อย่าหวังเลยว่าจะเตือน นานทีถึงจะเตือน แต่กุก็
ขี้เกียจที่จะทำนี่หว่า 555+ ว่าไปแล้วก้คิดถึงคำพูดของอาจารยืมัธยมที่คอยจ้ำจี้จ้ำไช ย้ำเช้า
ย้ำเย็นให้ทำการบ้าน เหอๆ
ไม่ได้ยินเสียงเตือน อ่านหนังสือนะ จะสอบแล้ว
แต่ก่อนนะ จะสอบที ได้ยินเสียงเตือนให้อ่านหนังสือวันละล้านรอบได้ เว่อไปแหละ หุหุ
มันเป็นอะไรที่ค่อนข้างน่าเบื่อนะ แต่ก็ยังให้ความรู้สึกดี ว่ามีคนห่วงเรา 555+ พอขึ้นมหาลัย
ไม่มีอ่ะ อ่านหนังสือนะ มีแต่เรายังไม่ได้อ่านเลยอ่า แต่จิงๆ แม่งอ่านนำกุไปหลายรอบแระ
แถมตอนสอบนะ ไม่มีให้ลอกเลย สู้มัธยมไม่ได้ ไปทำข้อสอบหรือไปลอกข้อสอบก็ม่ะรุ้
ตอนมัธยมกลับบ้านที แม่ถาม ทำข้อสอบได้มั้ยลูก ... ก็ตอบไปว่าได้ แต่จิงๆอยากตอบว่า
ถ้าเพื่อนมันทำได้ ผมก็ทำได้แหละแม่ 555+ แต่พอมหาลัย ได้ทำว่ะแม่ ยากจัง
ไม่ได้เตะบอล เล่นบาส ตอนพักกลางวัน
สมัยมัธยมนะ เล่นเอาๆ พักทีก้เล่น ไม่พักบางทีก็โดดลงมาเล่น เลยทีเดียว แดด เดิด ไม่กลัวอ่ะ
ดำก้ไม่กลัว แค่ได้เล่นกับเพื่อน ถึงไหนถึงกัน ไม่มีกลัวว่าเสื้อจะเลอะ หรือเหม็น หุหุ ใส่ไม่ยั้ง
แต่พอขึ้นมหาลัย ไม่เอาอ่ะ ดำ เดี๋ยวตัวเหม้น เดี๋ยวเสื้อเลอะ สารพัดเหตุผลจะอ้างกันไป
ไม่ได้กลิ่นเหงื่อ หลังพักกลางวัน
ปกติตอนมัธยม หลังพักกลางวัน แต่ละคนเดินขึ้นห้องเรียนมานี่ เหมือนกับไปเล่นสงกรานต์มา
เสื้อนักเรียนนี่เปียกโชก โชว์หัวนมกันเลยทีเดียว แบบเสื้อขาว เปียกๆ มันแนบเนื้อ แล้วก็
มองเข้าไปเห็นอะไรต่อมิอะไรข้างในหมดอ่ะ หุหุ แถมกลิ่นนี่ไม่ต้องบรรยาย เหม็นสุดๆ
แต่ก็ไม่เห็นมีใครบ่นว่าไร มันเป็นความเคยชินแหละมั้ง แต่พอมาอยู่มหาลัย ไม่มีวันไหนเลยที่
ตัวกุเหม็น เสื้อกุเปียก หุหุ ไม่งั้นเสียภาพพจน์ที่ไม่ค่อยมีอยู่ด้วย อิอิ
ไม่ได้เจอกันพร้อมเพรียงทั้งห้อง
ตั้งแต่เรียนจบมัธยมมา เพื่อนในห้องบางคนก็ไม่เคยได้เจอกันอีกเลย แม้กระทั่งวันที่เรานัดกัน
มันก็ไม่มา แล้วมันก็เป็นงี้ตลอด จนตอนนี้เลิกติดต่อไปบางคนแล้วอ่า กลายเป็นบุคคลที่
สูญหาย อยากกลับไปเจอกันครบทั้งห้องจิงๆนะ แต่มันคงยากซะแระ
เพราะฉะนั้น มัธยมนั่นแหละ ใช้เวลาให้คุ้มที่สุด
จะได้ไม่เสียดายเวลาที่ผ่านมา July 31 [joqvudฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง
ฉันจึง มาหา ความหมาย
ฉันหวัง เก็บอะไร ไปมากมาย
สุดท้าย ให้กระดาษ ฉันแผ่นเดียว
ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง
ฉันจึง เลิกหา ความหมาย
จะหวัง เก็บอะไร ให้มากมาย
สุดท้าย ได้กระดาษ เหมือนๆกัน
กลอนบทแรกนั้นคงเป็นอะไรที่เก่าไปแล้ว
เพราะในปัจจุบันใครๆเค้าก็หวังเพียงแค่
กระดาษแผ่นนึง(ปริญญา)ที่จะใช้สมัครงาน
มหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้แปรเปลี่ยนไปมาก
จากยึดมั่นในอุดมการณ์เป็นจมปลักับค่านิยม
ชื่อเสียงมากมายที่รุ่นก่อนๆเค้าสรางกันไว้
เพียงแค่ไว้เชิดหน้าชูตาสำหรับรุ่นหลังๆ
มิใช่สืบสานเจตนารมณ์เดิมของรุ่นก่อนๆ
ขณะที่บ้านเมืองกำลังระส่ำระสาย
นักศึกษาหลายคนกำลังอ่านหนังสือ
อย่างเอาเป็นเอาตายกับการสอบ
หลายๆคนเลิกติดตามข่าวสารบ้านเมือง
อาจเพราะนักศึกษาทั้งหลายได้
ย้ายมาอยู่ถึงรังสิต ไกลออกไปจาก
สังคมเมืองทำให้ลืมตระหนักถึง
การเมืองและประชาชน
July 29 วันเกิดของคนคนนึง วันนี้ วันเกิดของคนคนนึง
คนคนนั้นม่ะช่ายครายที่หนาย
ก้อกุเองแหละ
วันเกิดปีนี้ตรงกับวันอาฬาหบูชาเลย
แถมยังเป็นช่วงปิดเทอม
ม่ะค่อยได้เจอใครเลย
ปีที่แล้วยังได้ไปกินข้าวกับเพื่อนๆ
แต่ปีนี้ม่ะรู้จาได้เจอกันมั้ย
คิดถึงบรรยากาศปีที่แล้วจัง
ป่านนี้ เพื่อนๆจะจำได้ป่าว ว่าเป็นวันเกิดเรา
หุหุ แต่ก็นั่นแหละ
วันเกิดเรามันจาไปสำคัญอาไร
หุหุ
July 18 space for friend'sมาอัพแระ ม่ะมีเวลาอัพเลยอ่า ช่วงนี้ก็สอบแระ
ที่ผ่านๆมาก็ไม่มีไรใหม่ๆเลย ไม่รู้จะอัพเรื่องไร
อ้อ มีเรื่องนึง คือไอ้ตั้มมา ก็ไปกินข้าวกัน แล้วก็นอนคุยกันคืนนึง
ก็ไปกินหมูกะทะที่ร้านนานา ซึ่งก็เคยไปกันบ่อยๆตอนปีที่แร้ว
ไปกัน 5 คน มีแน็ต ดิด เบล ตั้ม ดิว
พอกลับมาที่หอ เราก็ตัดสินใจนอนกันที่ห้องเบล โดยดิวขอกลับห้องไป
ก็เหลือแค่ เรา ดิด เบล ตั้ม แล้วก็น้องกิต เมทไอ้เบล
ก็ย้อนวันวานกันอย่างหนุกหนาน
วันนี้ก็เลยอยากเขียนถึงเพื่อนๆ ที่ย้ายไปแระ ซักหน่อย
อ้วน ... คนนี้สุดยอดจริงๆ เป็นเพื่อนที่ดีมากๆ ตามใจเราทุกอย่างเลย ตั้งแต่รู้จักกันมา จนถึงวันนี้ มันก็ยังเหมือนเดิม
ยังคงตามใจเพื่อนคนนี้ไม่เคยเปลี่ยน อยากไปไหนถ้าไม่มีเพื่อนไป โทรหามัน รับรอง ไม่มีปฏิเสธ แน่ๆ
จำได้ว่าเคยไปวังหลังกับมันครั้งนึง วันนั้นก่อนไป อ้วนมันไปกินเหล้ากับพวกโน๊ต ปั่น แล้วมันก็เอ เหล้าขาว
ใส่กระเป๋าไปด้วย แบบเหี้ยได้ใจจิงๆ วันนั้นเราก็ไปหาตองที่เซนลาด แล้วค่อยนั่งรถต่อไปหาเน็ต ที่พระนครเหนือ
แล้วก็ต่อแท๊กซี่ไปเดินวังหลังกัน ก็เดินซื้อของกันไป แล้วพอขากลับ เราก็มาส่งเน๊ต ที่พระนครเหนือ แล้วก็ไปกิน
นมปั่นกัน ซึ่งเราก็กินกันไปซักพัก อ้วนก็เอาเหล้าขาวที่มันพกมาเทลงไปในแก้วนม กลิ่นแรงมากมายๆๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วมันก็กินจนหมด ซึ่งปรากฏว่ามันเมา ตลอดทางที่นั่งแท๊กซี่กลับมายังหอ อ้วนกับตองก็ทะเลาะกันตลอดทาง
จนเราตัดสินใจไม่ถูกว่าจะอยู่ข้างใคร ซึ่งสรุป อ้วนกับตองก็งอนกันไปเกือบเดือน เหอๆ เรื่องไม่เป็นเรื่อง จริงๆ
แล้วก็มีครั้งนึง ที่เรากลับบ้านพร้อมกัน อันนี้รู้สึกจะเคยเล่าแล้ว แต่เป็นอะไรที่ซึ้งมากมายๆๆ พอดีว่าเรากับอ้วน
บ้านอยู่ใกล้กัน แล้วก็เลยกลับบ้านพร้อมกัน วันนั้นเป็นวันศุกร์สิ้นเดือน ซึ่งก็ไม่ค่อยมีตังค์กันเท่าไหร่ แล้วเราก็
นั่งรถตู้กลับกัน คนละ 50 บาท ซึ่ง วันนั้นเผอิญกระเป๋าตังค์เราหาย อ้วนก็เลยจ่ายให้ แล้วยังแถมค่ารถกลับบ้าน
ให้เราอีก ซึ่งวันนั้นมันก็มีตังค์อยู่หน่อยเดียว มันก็ให้เราอ่ะ เหอๆ ซึ้งจิงๆ ยังมีอีกเรื่องนึง ก็คืออ้วนมันจอเบียร์ที่
บ้านมันลังนึง จะเอามากินที่หอ ก็แบกขึ้นรถตู้กันมา แต่ไอ้ที่ลำบากก็คือ จะเอาขึ้นหอยังไง เราก็ตัดสินใจเดินขึ้น
ไปเอากระเป๋ษเดินทางใบใหญ่ๆของเบลล์มาใส่มันขึ้นไป ลำบากมากมาย แต่พอขึ้นไปได้ พริบตาเดียว ลังนึง
หมดเร็วจิงๆ 555 ++ ถึงเพื่อนอ้วนจะขี้เมา แต่เพื่อนอ้วนก็เป็นคนดีมากๆๆ กุรักมึงนะเว้ยยย ไอ้อ้วน
ตั้ม อิหนุ่มสุดแรด หัวทอง เพื่อนคนนี้เป็นคนที่พูดเก่งมากๆ (ไม่น่าเชื่อว่าโลกนี้จะมีคนพูดมากกว่าเรา) แล้วก็มี
สุภาษิตบทนึง กล่าวไว้ว่า เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ มันเป็นเรื่องจริง เราค่อนข้างจะทะเลาะกันบ่อยมากๆ
เพราะเราต่างก็พูดมากเหมือนกันไง เถียงกันทีเป็นวันเลยทีเดียว แล้วเราก็เป็นคนที่ไม่ยอมแพ้ใคร ตั้มก็เป็น
เช่นนั้น จนกระทั่งเถียงกันจนไม่มีเรื่องจะเถียง เราก็จะเป็นฝ่ายงอน ซึ่งก็จะเป็นการเรียกร้องความสนใจที่ดี
อย่างนึงเลยทีเดียว เพราะเพื่อนๆทุกคนจะมาให้ความสนใจเรา แต่เรื่องซึ้งๆก็มีนะ วันเกิดเรา ตั้มทำเซอร์ไพรส์
ด้วยการพาไปกินโออิชิ ซึ่งไปกันเปนสิบ หุหุ ซึ้งจังมีคนจำวันเกิดได้ แล้วก็มีอีกเรื่องนึง คือตั้มเป็นคนไม่แดกเหล้า
ไม่ดูดบุหรี่ แต่วันเกิดตั้ม อิเบลล์ดันเปิดแบล๊คเป็นของขวัญวันเกิด ขำป่ะ!!! แล้วก็วันเกิดตั้มอีกนั่นแหละ ตกลงกัน
ว่าจะสั่งเค้ก SandP มาเซอร์ไพรส์ แต่เบลมันกลัวไม่เซอร์ไพรส์ เลยถามตั้มก่อนว่าถ้าซื้อเค้กมาให้จะเซอร์ไพรส์มั้ย
เหอๆ แต่ตั้มก็เป็นคนดีมากมายนะ เราก็อาศัยห้องตั้มบ่อยอยู่นะ ปีที่แล้ว เตียงเรากับเตียงตั้มก็คือเตียงเดียวกันแหละ
เคยทะเลาะกับตั้มแบบรุนแรงมากๆครั้งนึง คือเราแอบเปลี่ยนเบอร์เบลให้มีเสียงเรียกเข้าเดียวกับเบอร์อ้อ ซึ่งตั้มโกรธ
โกรธมากจริงๆ เราฟัดกันนัวเนียบนเตียงที่ห้องโดมกับดิด แล้วตั้มก็คว้าไม้แขวนเสื้อมารัดคอเรา บ้าได้อีก จำได้ว่า
คราวนั้นเรางอนตั้มนานมากๆๆ ไม่เจอหน้ากันเป็นอาทิตย์ แล้ววันนึง ก็มีเบอร์ตั้มมิสคอลเข้ามา เราก็เลยโทรกลับ
ปรากฏว่าตั้มโทรมาถามสูตรฟิสิกส์ แล้วตั้งแต่นั้นมาเราก็คุยกันเหมือนเดิม หุหุ มีอีกเรื่องนึง คือเราไปสอบแอดมิดชั่น
กันใหม่ เรากับตั้มได้ไปสอบที่เดียวกัน แล้ววันที่ไปไอ้ตั้มก็หัวทองเชียว ผมเราก็ยาวๆอ่ะนะ แต่คนมองตั้มแบบ อีนี่
ตัวประหลาด สงสารมันจัง แล้วก็อีกวันนึงอาจารย์ที่คุมสอบก็จะหาเรื่องไม่ให้มันสอบด้วย ตลกดี ๆๆๆ อิอิ ตั้มเป็น
เพื่อนที่เถียงด้วยมันที่สุดแระ กุอยากบอกมึงนะว่ากุไม่ลืมมึงหรอกเว้ย
แนนซี่ คนนี้เข้ากลุ่มมาหลังๆ ไม่ค่อยมีเรื่องจะเขียนถึงเท่าไหร่เลย เพราะแฟนของแนนซี่ไม่ค่อยอยากให้แนนซี่อยู่กลุ่มพวกเรา
แต่แนนซี่ก็กึ่งๆว่าจะอยู่ แนนซี่เป็นผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม แต่ก็ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ เพราะเราม่ะค่อยได้เจอกันเลย
คือหลังๆแนนซี่ไม่ได้อยู่หอแล้วอ่ะ ก็เลยไม่ได้คุยกัน ไม่ค่อยมีเรื่องเล่าเท่าไหร่ อ้อ เรื่องนึง คือที่จุฬาฯ เค้าลือกันว่า
ถ้าคนไม่มีแฟนไปลอยกระทงที่นั่นแล้วจะได้แฟน แต่ถ้าเปนแฟนกันแล้วไปลอยกระทงด้วยกันจะเลิกกัน แนนซี่ได้ทำ
การพิสูจน์แล้วว่าเป็นเรื่องจริง โดยไปลอยกระทงคนเดียว แล้วก็ได้แฟนชื่อแฮม แล้วปีต่อมาก็พากันไปลอยที่นั่นอีก
ได้เลิกกันเลย ฮิ้วว แต่ไม่นานก็กลับมาคบกันเหมือนเดิม แถมรักกันมากกว่าเดิมด้วย ตัวติดกันอย่างกับปาท่องโก๋
ก็อยากบอกว่ารักแนนซี่มากมายๆ ไม่ค่อยได้คุยกัน แต่ก็ยังคงนึกถึงแกเสมอนะเว้ย
พอแค่นี้ก่อนละกัน คราวหน้าค่อยเป็นเรื่องของ อิอ้น อิสิน ละกัน
ร้ากทุกคนนะ จุ๊ฟๆ
July 05 ลัลล้า ไปรับน้องที่ระยองสืบเนื่องจากที่อัพไว้คราวที่แร้วที่ห้องเชียร์ถูกปิดไป
คราวนี้เราก็ต้องเปิดห้องเชียร์ให้น้องใหม่อีกรอบนึง
โดยแลกกับการที่ปี 2 ต้องคลานขึ้นตึก 5 ชั้น
ซึ่ง โหดร้ายมากๆ น้องๆ ก็ร้องไห้กันไป
แต่ไอ้พี่ปีสอง ก็บ่นกันไปตลอดทาง เพราะมัน เจ็บมากๆๆๆๆ
แต่เพื่อน้องก็ต้องทน!!!!!!!
รักน้องก็งี้แหละ
ซึ่งก็คลานกันไปตั้งแต่วันอังคารๆ
วันพุธ ห้องเชียร์ก็ดำเนินต่อไปตามปกติ
วันพฤหัส แอบตื่นเต้นดีใจ ที่จะได้ไปทะเลแล้ว
รีบกลับไปเอากล้อง หุหุ
แล้วก็ไปทำห้องเชียร์ต่อ ซึ่งก็เป็นวันที่ค่อนข้างโหดร้ายอีกเช่นกัน
รุ่นน้องปีนี้ ไม่น่าจะได้รุ่นกันเลย
มากันน้อยมากๆๆ
แล้ววันศกร์ เราก็กลับบ้านมาขอตังค์คุณพ่อ
จะได้ไปทะเลๆๆๆๆ
กลับไปห้องเชียร์สาย เพื่อนโดนทำโทษกันไป
หุหุ สงสารเพื่อน
แล้ววันนี้ก็เป็นวันตัดสินว่าจะรับไอ้รุ่นนี้เป็นน้องหรือป่าว
ซึ่งพี่ปีสี่ก้อลองใจน้องปีหนึ่ง ด้วยการลงโทษ ปีสอง ปีสาม
แต่น้องแม่งไม่รับมุก ปล่อยพวกกุลุกนั่งไป สี่ร้อยกว่าที
แทบอ้วก เดินไม่เป็นกันเลยทีเดียว
สุดท้ายแผนลองใจไม่ได้ผล เลยบอกไปเลยว่าไม่รับเป็นน้อง
แต่ขอให้ไปร้องเพลงเชียร์บนดาดฟ้า
เริ่มจาก ฟันเฟือง แรงเลือดหมู มาร์ชวิศวะธรรมศาสตร์
จบปุ๊บ ปีสูงๆก็ลุกขึ้นจากดาดฟ้า บูมให้น้อง
แล้วต่อด้วย นี่หรือธรรม
เด็กๆร้องไห้กันใหญ่
แล้วก็ต่อด้วยการวิ่งเอารุ่นตามธรรมเนียม สิบเก้ารอบ เพื่อรับน้องรุ่นหน้า
ต่อด้วย ว้ากบูมอีก สิบแปดรอบ
แล้วก็แจกเกียร์ หุหุ
จากนั้นก็ปล่อยน้องไปเก็บกระเป๋า เตรียมเที่ยว
ไปเที่ยวก็หนุกหนานมากมาย
ดื่มเบียร์กันฉ่ำใจ
เล่นทะเล หาดทราย สายลม ของเราคณะเดียว
รู้สึกสบาย ที่พักหรูหรามาก
มีเครื่องทำน้ำอุ่นด้วย
ห้องแอร์ เย็นเฉียบ
สุดสบาย อยากอยู่นานๆๆๆ
แต่พอวันอาทิตย์ก็ต้องกลับ
ขากลับก็แวะซื้อของฝาก หมดตังค์ไปเยอะ
กินขนมที่กะจะเอามฝากชาวบ้านเค้าไปตลอดทาง
พอถึงคณะ อ้าว เห้ย ขนมกุ จะหมดซะแระ
อดฝากเลย !!!! หุหุ
กลับมาต่อด้วยเลี้ยงฉลองกันต่อที่ สวีทดั้ก
เมากันปริ้นท์ ตังค์ก็ปริ้นท์ด้วย หุหุ
ไม่ได้นอนอีกคืน ต้องดูแลน้องที่เมา หุหุ
แถมยังมาอ้วกใส่ห้องอีก แย่จัง
วันต่อมาก็ป่วยเลย หุหุ ชีวิตกุ ดีจิงๆ
พอวันอังคารก็ไปหาหมอ
แล้ววันพุธก็กลับบ้าน ซะงั้น
หุหุ โดดเรียน อีกแระ อิอิ
|
|
|
